kendinin hiç tanımadığı yönlerine çarpıyor bazen insan.

Yazan-Çizen	Yorum
Yasmin (Yasmini) 247	23 Eylül 2008 Salı 17:30:32 beğendim   şikayet et Hiç bilinmedik bir zamanda, daha önce hiç geçmediği bir yoldan geçerken, kendinin hiç tanımadığı yönlerine çarpıyor bazen insan. O zamana kadar süregelen alışkanlıklarının, zevklerinin, korkularının aslında gerçek olmadığıyla sendeliyor. Düşemiyor. Kendi gerçekliğine çarpmanın acısımı yoksa sevincimi bilinmez ve yeniden sıfıra alıyor kendini. Yeniden tanımaya çalışıyor herşeyini. Uzaklaşarak görüntü hayatından asl olana gidiyor sadece. Kendine... Kendiyle beraberken aslında hiç yalnız kalmadığını, aksine başkalarıyla yalnızlığının kıyasını yapmaya başlıyor... Dışardan bir kopuş gibi görünen şey aslında kendi kanının akışını hissetmenin hazzına dönüşüyor kendinde... Başkaları ne derse desin... Hüzünleniyor sadece... Delilikse bu eğer bunu benden başka kimsenin bilemiyecek olması ne güzel....
Yasmin (Yasmini) 247	25 Eylül 2008 Perşembe 13:36:29 beğendim   şikayet et     ağaç olsam hüzün dökülüyor yapraklarımdan yağmura koşsam hüzün boşanıyor üstüme bıraksam kendimi kaçsam oradan yok olası hüzün koşuyor ardımdan!