EN DOgrUsU sEnsİn
EN DOgrUsU sEnsİn
ile alakadarlar:
EN DOgrUsU sEnsİn hakkında ne diyorlar:
|
|
|
|
| Yazan-Çizen | Yorum |
|
8 Kasım 2007 Perşembe
18:38:35
|
|
|
HAKLISIN ABI HEMDE HERSEYDE 
|
|
|
|
8 Kasım 2007 Perşembe
18:41:35
|
|
|
Her şey çok güzel başlamıştı. Yıllar sonra, uzun uğraşlardan sonra hayattan ve insanlardan bıkmışken bulduk birbirimizi. Birbirimizi inanılmaz seviyorduk. Sevgimiz ve saygımız hayranlık uyandıracak derecedeydi. O İstanbul’da, ben İzmir’deydim. Ailesi burada olduğundan baya çok görüştük.
Bir gün konuşurken bana evlenme teklif etti. Ben de daha öğrenci olduğumuzdan “Resmi olarak bu mümkün değil” dedim. Sonra benimle evli olmak istediğini söyledi ve İzmir’e geldiğinde imam nikahı kıydık. Aynı zamanda da sözlendik.
Gerçekten evliliğimiz harika gidiyordu. Herkes artık evli olduğumuzu biliyordu ve bize gıptayla bakıyordu.
Ailem evli olduğumuzu bilmiyor, sadece kendi aramızda sözlüyüz sanıyorlardı. Onlar da tanıştılar ve ben de onun ailesiyle tanıştım. Ailelerden de tam destek vardı.
Sorunlar yaşandı hep hata yaptı ufak tefek affettim. İçime attım, sustum.
Bu yaz beraber tatil yapıyorduk. Ailesinin yanında her şey patlak vermeye başladı. Çok kavga etmeye başladık sudan sebeplerle. Hep de üstünü kapadık.
Ama artık dayanamıyorum. Çünkü ona karşı hiçbir rahatsızlığımı söyleyemiyorum, hemen bana bağırıyor, beni tersliyor artık. Bana tahammülü kalmamış gibi davranıyor. Birgün bu kavgalarda hep susmaktan sinir krizi geçirdim ve bayıldım. Bırakın endişelenmeyi, geçmiş olsun bile demedi.
Hep bağırdı. Onun yanında bayılmadığımdan sanırım, buna inanmadı. Bense destek bekledim haklı olarak çünkü o benim kocamdı. Ondan başkası bunu başaramazdı.
Sizden yardım istiyorum. Belki benzer olayları yaşayanlar vardır. Artık ne yapacağımı, nasıl davranacağımı şaşırdım inannın. Bende de hata olabilir ama onun ki kadar asla değil çünkü hep sustum.
Ayrılmayı düşünmüyoruz çünkü gerçekten ne olursa olsun birbirimize hala aşığız ve seviyoruz. Şu an tüm ruh sağlığımı kaybetmek üzereyim, ne yapacağımı şaşırdım. Ağlamak eylemini başaramazdım istesem de. Artık her daim ağlıyorum. İstemsiz akıyor gözyaşlarım.
Durumumu anlatamıyorum, hemen benim de sinirlerim bozuk, benim de ilgiye ihtiyacım var diyor. Hiçbir rahatsızlığımı söyleyemiyorum. Hemen ters sözleri veya bağırışlarıyla karşılaşıyorum. Ama artık bezdim. N’olur yardım edin, ne yapabilirim?
|
|
|
|
8 Kasım 2007 Perşembe
18:50:58
|
|
|
ben bu başlığı anlamadım bacım en doğrusu sensin derken kafam basmadı 
|
|
|
|
9 Kasım 2007 Cuma
18:07:13
|
|
|
|
yanı abı senın bna butun dedıklerın cıkıyor yanı senle konusuyordukya yanı haklısın
|
|
|
|
11 Kasım 2007 Pazar
14:55:55
|
|
|
|
bacıların sultanı herzaman yanındayım herşey güzel olacak
|
|
EN DOgrUsU sEnsİn
ile ilgili paylaşacak birşey, yapacak yorumunuz var ise buraya yazın:
|
|
|
|
|