Boşluk, kelimeleri geri vermiyor...



Boşluk, kelimeleri geri vermiyor... ile alakadarlar:

Yasmin  (Yasmini)
Yasmin (Yasmini) Bu kişi şu an çevrim dışı.
Mesaj Gönder

Yiğit  (ts1112511870)
Yiğit (ts1112511870) Bu kişi şu an çevrim dışı.
Mesaj Gönder

Boşluk, kelimeleri geri vermiyor... hakkında ne diyorlar:


Yazan-ÇizenYorum

Yasmin (Yasmini)
Bu kişi şu an çevrim dışı.
247
7 Ekim 2008 Salı 04:43:45

Boşluk, kelimeleri geri vermiyor...
Yaşını yitirmiş bir yolcu gibi buluyorum kendimi..
Hiç iflah olacak gibi değilim...
Bir yağma sonrasının fotoğrafıyım...
Gurbetleşen ayrılıklarım var...
Toplanınca bir bütün olamıyorum...
Yine de dönüyor devran ve alamıyorum kendimi yaşamaktan....
Yürekleri de olsun istiyorum bütün sözlerin..
Gözlerim kapalı ve ellerimi ceplerimde tutamıyorum.
Bir firari yaşıyor kimi zaman benim de kafesimde....
Ve kimi zaman, kuşları da kurşunlanıyor telgraf tellerinin....
Bugün, önceki günlerden daha da dün sanki.
Savunmasızca sarkıyor ümitler ellerimden...
Bugün on milyonuncu kez sesleniyorum size.
Bugün on milyonuncu kez fısıldıyorum isminizi karanlığa
Ve bugün on milyonuncu kez bırakıyorum bu serseri kelimeyi boşluğa
''mehaba''

Yiğit (ts1112511870)
Bu kişi şu an çevrim dışı.
307
7 Ekim 2008 Salı 10:51:20


SERENAD..
Yeşil pencerenden bir gül at bana
Işıklarla dolsun kalbimin içi.
Geldim işte mevsim gibi kapına,
Gözlerimde bulut, saçlarımda çiğ.

Açılan bir gülsün sen yaprak yaprak
Ben aşkımla bahar getirdim sana.
Tozlu yollardan geçtiğim uzak
iklimden şarkılar getirdim sana.

Şeffaf damlalarla titreyen ağır
Goncanın altında bükülmüş her sak;
Seninçin dallardan süzülen ıtır,
Seninçin yasemin, karanfil, zambak...

Bir kuş sesi gelir dudaklarından
Gözlerin gönlümde açar nergisler,
Düşen bin öpüştür yanaklarından
Mor akasyalarla ürperen seher.

Pencerenden bir gül attığın zaman
Işıklarla dolacak kalbimin içi..
Geçiyorum mevsim gibi kapından,
Gözlerimde bulut, saçlarımda çiğ.

AHMET MUHİP DIRANAS

Yasmin (Yasmini)
Bu kişi şu an çevrim dışı.
247
8 Ekim 2008 Çarşamba 15:36:55


 
YAZABİLSEYDİM!
Şairler kalemi kırardı belki
Bir de ben aşkımı yazabilseydim
Bütün bu notalar susardı belki
Bir de ben aşkımı yazabilseydim!..

Dağlardım gönlünü bir volkan gibi
Yanardım içinde bir orman gibi
Bir şiir bir destan bir roman gibi
Bir de ben acımı yazabilseydim!..

Böyle unutulup gitmezdi inan
Senin aşkın gibi bitmezdi inan
Kağıtlar kalemler yetmezdi inan
Bir de ben sevdamı yazabilseydim!..
 

Boşluk, kelimeleri geri vermiyor... ile ilgili paylaşacak birşey, yapacak yorumunuz var ise buraya yazın: