..$AFAK KARANLIKSA GÜNE$ DOGMAYA MAHKUMDUR



..$AFAK KARANLIKSA GÜNE$ DOGMAYA MAHKUMDUR ile alakadarlar:

Akademik  (akademi34)
Akademik (akademi34) Bu kişi şu an çevrim dışı.
Mesaj Gönder

..$AFAK KARANLIKSA GÜNE$ DOGMAYA MAHKUMDUR hakkında ne diyorlar:


Yazan-ÇizenYorum

Akademik (akademi34)
Bu kişi şu an çevrim dışı.
246
4 Nisan 2008 Cuma 18:46:33

TOPLARIM KALBİMİN KIRIKLARINI YERDEN BATMASIN AYAKLARINA.

            BAGLARIM MARTI AYAGINA ATSIN DENİZE

En çok senin yanında üşürdüm
sen beni her zaman üşütürdün de
haddimi aştığım zamanlarda
sana yaklaşmayı denediğim zamanlarda yani
en acımasız soğuğunu çarpardın üstüme
çok toydum
dayanamazdım
buz kesilirdim
ve son bir vuruşla
paramparça etmeyi de ihmal etmezdin
o buz kütlesini her seferinde

Yine de ben toplardım yerlerden kalbimin kırıklarını...

Suya benzerdin
musluktan damlardın mesela
ben uykuya dalmadan hemen önce
uykumu bölmek için
yada durup dururken
bir salgın hastalık getirirdin uzaklardan
bana armağan ederdin
hiç bi şey yapmasan
ayakkabımın içine girerdin
tam da evden yeni çıkmışken ben

Sen basbayağı suya benzerdin
ne zaman kötü hissetsen
kötü hissettirmek için
yokuş aşağı akmaya başlardın bütün gücünle
tabi ki ben olurdum yokuşun altında
ve her zaman hazırdı savunman;
yokuş yukarı nasıl akacaktın
ve tabi ki gövdemi parçalardın
sen benim gövdemi parçalardın da

Yine de ben toplardım yerlerden kalbimin kırıklarını...

Sen suya benzerdin ya
sensiz olmazdı
olduğu kadar da olmazdı
yani ben bir hiç kimseydim

Ama yine de ben toplardım yerlerden kalbimin kırıklarını...

SIRF AYAKLARINA BATMASIN DİYE ...

Akademik (akademi34)
Bu kişi şu an çevrim dışı.
246
5 Nisan 2008 Cumartesi 16:44:22

Sen yokken...En ağır şartlarda filiz veren mucizeler gördüm ben..
ya da en mucizevi anlarda kopan fırtınaları da…
 

yalın ayak çocuk yürüyüşü gibi yüreğime batan cam kırıklarını görmezden gelmeliydim…gelemedim…

gördüm tüm korku yüklü,ürkütücü,soğuk kırıkları…
korktum bir kez daha;kendime dönememekten…


şimdi ufkuma yeni yollar çiziyorum,beğenmeyip siliyorum…
baştan çiziyorum…bir sürü söz biriktirip kendime saklıyorum…
her gece ansızın kırıp,her sabah yeniden almaya yola koyuluyorum…


yeni sözler öğreniyorum;yeni acılarıma süslü kelimeler kuruyorum…
oysa ne çok söz varmış seni anlatmaya…ama hiçbir cümlenin tabiri caiz olmamış…

 

Senin bu kadar fazla hatta özel sözleri hakkettiğini düşünmüyorum aslında.
Senin için söylendiğini de düşünmemelisin,keza sana değil.

Benim sevdamaydı sözlerim.ben sevdama ağladım ağladıysam,ben sevdama aşıktım aşıksam…
çünkü ben aşık olabilmeyi özledim,ben aşık olabilmeyi;sen olmasan da öğrenirdim....

yani şu kadarını söylüyorum;sen değilsin bu hikayenin ne baş kahramanı ne de ilhamı…bir tek benim…
tek başıma hakkettim,kimseye el sürdürmedim.
Sevdama tek kötü söz gelmesin diye yüreğimi paramparça ettim.


Bir kırık sözüm olmadı bu yüzden sana… yoksan…yoksun…
var hiç olmadın.
ölüme hasret yazıldı adın.
ben ölmeyi de yaşamayı da en az senin kadar istedim…


gözlerimi kapatıp karanlığa yürüdüm ben… zifiri karanlıkta sana en yakışır sözü ayak seslerinden tanıdım...

Yokluğun yeni bir varlık oldu kimliğime…
Ben seni en çok yokken sevdim…


şimdi seni her düşümden engelliyorum...

Ve nihayet kendime dönüyorum…

..$AFAK KARANLIKSA GÜNE$ DOGMAYA MAHKUMDUR ile ilgili paylaşacak birşey, yapacak yorumunuz var ise buraya yazın: