SIIR DUNYASI > Mesaj Panosu > saçmalama nöbetlerim..

saçmalama nöbetlerim..


GönderenMesaj

Tuniver (Darkangel)
Bu kişi şu an çevrim dışı.
1235
30 Ocak 2007 Salı 23:28:57

suskunum..

 

yorgun gözlerim gecenin ayazında yıldızlara bakarken aklımdan geçenleri tek hecede toplamak istiyorum

kimsesiz kimseleri aramaktan bitap düşmüş ayaklarım da olması gereken yerde duruyor

hasret çektim de uzaklara baktım bir zaman

ne beklenen gelendi ne gelen beklenendi

yok-sunlukların içinde boğulmak vardı

olmadı

şimdi güzü yaşıyorum yapraklarını dökerken hüzünlü yüreğim, olsun diyorum hayat böyle işte..

HAYAT!

çözemediğimiz her cümlenin sonuna ekleyip işin içinden sıyrılabileceğimiz her anlama çekilebilen sihirli sözcük

çok şey istemedik mutluluk adına ben ve benim gibi insanlar

gecenin karanlığında kimbilir kaç kişi ufka bakıp of çekiyor şimdi şu saatte

herkesin acısını kendi acımız gibi yaşadık ağır geldi taşıyamadık sonra, duyarlı olmakmıydı bunun adı kendi hayatımızı bile adam edememişken

zordu hayat evet mutluluk da öyle kolay değildi çalıştık çabaladık durmadan sonra bir de baktık ki elde avuçta hiçbirşey kalmamış güvercinlerimizi salmışız gitmişler sahip çıkamadık kanatlarını çırparken sonsuza yakalayamadık tutamadık sen benimsin diyemedik çünkü kimse kimseye ait değildi aslında herkes ekmek derdinde belki de umut avladık sabahlara kadar söylenen türkülerle

sonra umutlarımız da tükendi biz de tükendik

sonra içkiye vurduk sarhoş olduk durmadan ama insan ayılıyordu yine hatırlıyordu herşeyi dönüyordu gerçeklere

ve acı veriyordu

hiç bitmeyen yaşam maratonunda kendimizi de unutuyorduk kimi zaman hiçbir şey umurumuzda olmuyordu ta ki bir an durup düşünene kadar.. ruhumuz bize yetişiyordu işte ne kadar kaçsak da oturup muhasebesini yapmak zorundaydık yaşadıklarımızın

ve kaybettiklerimizi görüyorduk

ve kazandığımız birşey yoktu

düşünüyorduk, boş bir çuval gibi gezerken sokaklarda bu kez ayaklarımız bizi nereye götürecekti? hayat nereye savuracaktı yorgun bedenimizi

bekliyorduk

umut etmiyorduk artık sadece bekliyorduk ve hayat avucumuza ne koyarsa razı oluyorduk bir dilenci gibi

boşa geçen bir zamandı artık yaşamımız

belki biz çoktan ölmüştük de saygıdan dolayı gömmemişlerdi

kimbilir..

Sedra34 (sedra_34)
Bu kişi şu an çevrim dışı.
1235
3 Şubat 2007 Cumartesi 21:40:57
dokturmusun gene

Tuniver (Darkangel)
Bu kişi şu an çevrim dışı.
1235
4 Şubat 2007 Pazar 01:36:13

teşekkür ederim