|
| Gönderen | Mesaj |
|
24 Şubat 2007 Cumartesi
15:26:41
|
|
|
Çocukken haftalar bana asırdı; Derken saat oldu, derken saniye... İlk düşünce, beni yokluk ısırdı; Sonum yokluk olsa bu varlık niye? Yokluk, sen de yoksun , bir var bir yoksun! İnsanoğlu kendi varından yoksun... Gelsin beni yokluk akrebi soksun! Bir zehir ki , hayat özü faniye...
|
|
Mesaja cevap yazmak için gruba üye olmanız gerekmektedir.
|