|
| Gönderen | Mesaj |
|
Mustafa (jeomuhendis)
1239
|
|
22 Ocak 2007 Pazartesi
18:55:55
|
|
|
|
Hece Ölçüsü:13Kafiye:En az bir heceURANYUM İNFİLAK EDER DOSTUM KALBİMDE Emeğin ve emekçinin yanıyor bağı Sevdalarım sardı ovayı, koca dağıDüşünceler kör kuyuda geçirdi çağıGençlerin kesilince sehpadan ayağı Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Bir mücevherdir Anadolu gez, gez de görAttı çöpe içimizdeki el, kalleş körFırsatı kollar madam, mösyö, Corc Amca, sörAmarika şehit kabrinde, içse likör Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Kalbur üstü gününü gün eder tatildeVaroluşlar geceden arar ekmek nerde? Kim hotel askeri, kim var dağda siperde?Bir aç çocuk donunca çöplerin içinde Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Ormanlar, çayırlar bereket işaretiYok kaval sesi , bitirelim bu hasretiKöylünün bağından atalım esaretiHalkım yerse Emperyalist’ten çürük eti Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Oyun üstüne oyun vardır insanıma Zehirler verdiler kardeşime, kanımaKüfür ettirdiler aslıma, imanıma Bir kurşun atılsa güzelim dağlarıma Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Bir bir kırılacak satılmış tüm kalemlerDuyacak gerçeğin sesini tüm alemlerYürekleri deldi Madımak’ta ölümlerDuysa ruhum yoksuldan, garipten elemler Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Hava gibi bol olsun iş, para, ekmek, suYurdumu sarsın dağ güllerinin kokusuBizden olsun ancak Şeytan’ın tek korkusuYemyeşil Atlas’ın kan olunca dokusu Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Bir deli gökyüzünden bir çekirdek atarHiroşima duman içinde mantar, mantarTaşı, yeri, otu, böceği kurum yaparKorkum bebekler çiçek değil, bomba toplar Uranyum infilak eder dostum, kalbimde YEŞİLTEPE der düşünmeli, düşünmeliTüm Türkiye vermeli birbirine eli Deney başında uykusuz gecelemeliYurttaşım meyhanede ölse, derler deli Uranyum infilak eder dostum, kalbimde YAZAN:[email protected]
|
|
|
Mustafa (jeomuhendis)
1239
|
|
10 Şubat 2007 Cumartesi
16:30:43
|
|
|
Hece Ölçüsü:13Kafiye:En az bir heceURANYUM İNFİLAK EDER DOSTUM KALBİMDE Emeğin ve emekçinin yanıyor bağı Sevdalarım sardı ovayı, koca dağı Düşünceler kör kuyuda geçirdi çağı Gençlerin kesilince sehpadan ayağı Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Bir mücevherdir Anadolu gez, gez de gör Attı çöpe içimizdeki el, kalleş kör Fırsatı kollar madam, mösyö, Corc Amca, sör Amarika şehit kabrinde, içse likör Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Kalbur üstü gününü gün eder tatilde Varoluşlar geceden arar ekmek nerde? Kim hotel askeri, kim var dağda siperde? Bir aç çocuk donunca çöplerin içinde Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Ormanlar, çayırlar bereket işareti Yok kaval sesi , bitirelim bu hasreti Köylünün bağından atalım esareti Halkım yerse Emperyalist’ten çürük eti Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Oyun üstüne oyun vardır insanıma Zehirler verdiler kardeşime, kanıma Küfür ettirdiler aslıma, imanıma Bir kurşun atılsa güzelim dağlarıma Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Bir bir kırılacak satılmış tüm kalemler Duyacak gerçeğin sesini tüm alemler Yürekleri deldi Madımak’ta ölümler Duysa ruhum yoksuldan, garipten elemler Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Hava gibi bol olsun iş, para, ekmek, su Yurdumu sarsın dağ güllerinin kokusu Bizden olsun ancak Şeytan’ın tek korkusu Yemyeşil Atlas’ın kan olunca dokusu Uranyum infilak eder dostum, kalbimde Bir deli gökyüzünden bir çekirdek atar Hiroşima duman içinde mantar, mantar Taşı, yeri, otu, böceği kurum yapar Korkum bebekler çiçek değil, bomba toplar Uranyum infilak eder dostum, kalbimde YEŞİLTEPE der düşünmeli, düşünmeli Tüm Türkiye vermeli birbirine eli Deney başında uykusuz gecelemeli Yurttaşım meyhanede ölse, derler deli Uranyum infilak eder dostum, kalbimde YAZAN:[email protected]
|
|
|
2 Haziran 2007 Cumartesi
20:52:20
|
|
|
zaman mıydı beni yıpratan? yoksa zaman da seni kaybetme korkusu muydu? zamanı tekrettim artık zamansız yaşıyorum hayatımı her toprak kokusunda ve her yaprak sesinde terkettim hasretini.. devrilesi yıllarımı hapsedip zamana yıllarımsız yaşıyorum şu kısacık ömrümü ömürdür yetmez ömürdür öldürmez hasreti o ömür ki neler sığdırdı kaderine o ömür ki neler öldürdü vuslatında... cesaratimi kaybettim sonunda korkak yaşamaya alıştırdı şu anarşist hayat militan gözyaşlarım meydan okuyor artık tüm emperyalizme.. sesim çıkmaz oldu devrime yenik topraklara kaybettim toprağımı kaybettirdiler bana toprağımı.. kuşlar ötmeyecek özgürce belki ben bile ağlayamayacağım ıssız sessiz kuytularda uyan toprağım uyan şu derin uykundan uyan ki yeşersin yaprağım yeşersin ki seni sende yaşayayım şu kısacık ömrümü kucağında özgür ve hür yaşayayım herşeyi bıraktım bari huzurlu ağlayayım düşen gözyaşlarımla besleyeceğim seni o da mı yetmedi söz seni bu devrimci kanımla besleyeceğim yeter ki sen doy yeter ki neslim doysun onları özgürlüğe doyur söz ben ölürüm söz!..
|
|
Mesaja cevap yazmak için gruba üye olmanız gerekmektedir.
|
|