Ebruli Saatler > Mesaj Panosu > Ya Tümüyle Senin Olmalı , Ya Hiç Olmamalı Paranoyasındayım

Ya Tümüyle Senin Olmalı , Ya Hiç Olmamalı Paranoyasındayım


GönderenMesaj

Tikky_jojuk (süfarman)
Bu kişi şu an çevrim dışı.
1235
23 Kasım 2008 Pazar 01:29:17




Tüm renklerimden kovuldum
Siyahındayım bu gece
Ne kadar sürede silinir ismim bilmiyorum
Son kez kafa tutacağım kendime
Son kez ruhum çırılçıplak kalacak belki de




Bütün hırsımı bu şiirden çıkartacağım
Ben kanadıkça kırmızıSigaram yandıkça duman olacak her satır
İnadına renk olacağım siyahını bozmak için
Biz yandıkça yavaş yavaş tükeneceğiz
Ve sen küllerimizde kaybolacaksın




Gölgemi kazıyorum duvarlardan nicedir
Ya tümüyle senin olmalı ya hiç olmamalı paronayasındayım
Avuçlarımı sımsıkı kapattım
Yine de su gibi akıp gidiyorsun tutamıyorum




Attığım her adımda kendime yaklaşmaktan
Yeni keşfettiğim yollarda yeni çıkmazlar bulmaktan nasıl da sıkıldım
Sanki bütün saklambaçlar benim içime saklanmış




Canım yandı
Gerçeğimi bir hayale sattım hayal beni hiçliğe sattı
Bakışlarıma takılan izleri gözyaşlarım temizleyemedi




Bir resim gördüm birkaç gün oldu
Yılların yaşanmışları alıp başını yaşanmamışlara gitti
İçimdeki notayı dinlediğim hiç bir şarkıcı tam basamadı
Ruhum detone oldu





Upuzun bir yolun tam ortasındayım
Ne geri dönmek geliyor içimden ne sana
Yerimde sayıyorum
Kendimi beklemekten yoruldum
Siyahı sevmiyorum
Gel al beni buradan \"kendime\" rağmen

Yiğit (ts1112511870)
Bu kişi şu an çevrim dışı.
307
30 Kasım 2008 Pazar 18:19:49

Bir gün düşlerimle yaşamayı öğrendim
Senin bana öğrettiğin düşlerle
Dökülen göz yaşlarımı öğrendim
Bir kase yi doldurup tükettiğinde
Düşümde,
Lambaların hep söndüğü anı istedim
Ellerim ellerine dokunduğunda
Yaşamayı çok sevdim
Gözlerimiz buluştuğunda.

Ne yazık o günden sonra
Lambalar hiç sönmedi.
Hep koştum gökkuşağına yetişebilmek için
Ayaklarım yaralandı
Dizlerimde derman kalmadı
Meğer hepsi bir hayalmiş
Yetişemedim, fakat
Renkleri ve güzelliği içimde kaldı

Bir gece düşümde seni gördüm
Ağlıyordun ve bağırıyordun
Bana koşuyordun, fakat düşüp kalıyordun
Bu bir rüya diye sesleniyordum sana
Nedense duymak istemedin
Her yerin kanla doldu
Biliyordum, bütün kabahat bendim
Oysa ben seni düşümde
Gökkuşağının altında
Bana gülümsemeni görmek istedim
Hiçbir zaman göremedim
Çünkü, ben o günden sonra
Asla düş görmedim.

Saatime baktım, evimin balkonundaydım
Ağustos un onaltı sı, saat gece onbir i gösteriyordu
Ay` ı seyrediyordum, dolunayı
Biraz serinlemişti hava
Ve havada bulutlar Ay` ı kapatmak için yarışıyorlardı
Derken Ay kapandı ve
Karanlığa büründü gözlerim ve bir de kalbim
Nedense Ay` a baktığımda
Ben hep seni hatırlıyordum
Bulutlara çok dargındım
Milyonlarca seven göz gibi Ay`ı aradım
Balıkçıların dualarına çok kızdım
Seven tüm kalplerin adına,
Gökyüzü adına, aldığım nefes adına
Tuttuğum sözler adına, seninle tattığım güzellikler adına
Yalvardım Mevla` ya,
Ne olur, Ay ışığını gönder bana.

Ne yazık,
Ben seni hiçbir zaman göremedim
Sadece fikrimin derinlerinde
Ve de kalbimin içinde sakladığım
Bir kır çiçeğimdin.
Büyüdü o kır çiçeği, içime sığmaz oldu
Düşlerimi bile yırtarak haykırdım
Bana söyleyeceğin bir tek söz için
Bil ki canımı verirdim
Sen tüm gücünle zorladın ses tellerini, bağırdın
Yazık, ben seni duyamadım, uzaktaydın
Yani damarlarımdaydın
Hissettiğim ama duyamadığımdın
Görmeyi çok istediğim ve dokunamadığımdın
Oysa ben seni düşümde
Gökkuşağının altında
Bana gülümsemeni görmek istedim
Hiçbir zaman göremedim
Çünkü ben o günden sonra
Asla düş görmedim.

Bir gün
Seni düşünürken uykuya daldım
Kavuşmayı çok istedim
Lûtfettin Allah`ım
Seveni sevdiğine gösterdin
Bir melek gibi gökkuşağının altında
Ellerini uzatıp gülümsedin bana
Hep koştum gökkuşağına
Yani sana, yani sonsuzluğa
Ayaklarım yaralandı
Dizlerimde derman kalmadı
Yetişemedim,
Renkleri ve güzelliği içimde kaldı
Yazık ki, Mevla` m ruhsat vermedi bize.
Olsun, nasıl olsa sonunda
Yine gördüm seni düşümde.