|
| Gönderen | Mesaj |
|
Tikky_jojuk (süfarman)
1235
|
|
23 Kasım 2008 Pazar
01:29:17
|
|
|

Tüm renklerimden kovuldum Siyahındayım bu gece Ne kadar sürede silinir ismim bilmiyorum Son kez kafa tutacağım kendime Son kez ruhum çırılçıplak kalacak belki de

Bütün hırsımı bu şiirden çıkartacağım Ben kanadıkça kırmızıSigaram yandıkça duman olacak her satır İnadına renk olacağım siyahını bozmak için Biz yandıkça yavaş yavaş tükeneceğiz Ve sen küllerimizde kaybolacaksın

Gölgemi kazıyorum duvarlardan nicedir Ya tümüyle senin olmalı ya hiç olmamalı paronayasındayım Avuçlarımı sımsıkı kapattım Yine de su gibi akıp gidiyorsun tutamıyorum
 Attığım her adımda kendime yaklaşmaktan Yeni keşfettiğim yollarda yeni çıkmazlar bulmaktan nasıl da sıkıldım Sanki bütün saklambaçlar benim içime saklanmış

Canım yandı Gerçeğimi bir hayale sattım hayal beni hiçliğe sattı Bakışlarıma takılan izleri gözyaşlarım temizleyemedi

Bir resim gördüm birkaç gün oldu Yılların yaşanmışları alıp başını yaşanmamışlara gitti İçimdeki notayı dinlediğim hiç bir şarkıcı tam basamadı Ruhum detone oldu

Upuzun bir yolun tam ortasındayım Ne geri dönmek geliyor içimden ne sana Yerimde sayıyorum Kendimi beklemekten yoruldum Siyahı sevmiyorum Gel al beni buradan \"kendime\" rağmen
|
|
|
30 Kasım 2008 Pazar
18:19:49
|
|
|
Bir gün düşlerimle yaşamayı öğrendim Senin bana öğrettiğin düşlerle Dökülen göz yaşlarımı öğrendim Bir kase yi doldurup tükettiğinde Düşümde, Lambaların hep söndüğü anı istedim Ellerim ellerine dokunduğunda Yaşamayı çok sevdim Gözlerimiz buluştuğunda.
Ne yazık o günden sonra Lambalar hiç sönmedi. Hep koştum gökkuşağına yetişebilmek için Ayaklarım yaralandı Dizlerimde derman kalmadı Meğer hepsi bir hayalmiş Yetişemedim, fakat Renkleri ve güzelliği içimde kaldı
Bir gece düşümde seni gördüm Ağlıyordun ve bağırıyordun Bana koşuyordun, fakat düşüp kalıyordun Bu bir rüya diye sesleniyordum sana Nedense duymak istemedin Her yerin kanla doldu Biliyordum, bütün kabahat bendim Oysa ben seni düşümde Gökkuşağının altında Bana gülümsemeni görmek istedim Hiçbir zaman göremedim Çünkü, ben o günden sonra Asla düş görmedim.
Saatime baktım, evimin balkonundaydım Ağustos un onaltı sı, saat gece onbir i gösteriyordu Ay` ı seyrediyordum, dolunayı Biraz serinlemişti hava Ve havada bulutlar Ay` ı kapatmak için yarışıyorlardı Derken Ay kapandı ve Karanlığa büründü gözlerim ve bir de kalbim Nedense Ay` a baktığımda Ben hep seni hatırlıyordum Bulutlara çok dargındım Milyonlarca seven göz gibi Ay`ı aradım Balıkçıların dualarına çok kızdım Seven tüm kalplerin adına, Gökyüzü adına, aldığım nefes adına Tuttuğum sözler adına, seninle tattığım güzellikler adına Yalvardım Mevla` ya, Ne olur, Ay ışığını gönder bana.
Ne yazık, Ben seni hiçbir zaman göremedim Sadece fikrimin derinlerinde Ve de kalbimin içinde sakladığım Bir kır çiçeğimdin. Büyüdü o kır çiçeği, içime sığmaz oldu Düşlerimi bile yırtarak haykırdım Bana söyleyeceğin bir tek söz için Bil ki canımı verirdim Sen tüm gücünle zorladın ses tellerini, bağırdın Yazık, ben seni duyamadım, uzaktaydın Yani damarlarımdaydın Hissettiğim ama duyamadığımdın Görmeyi çok istediğim ve dokunamadığımdın Oysa ben seni düşümde Gökkuşağının altında Bana gülümsemeni görmek istedim Hiçbir zaman göremedim Çünkü ben o günden sonra Asla düş görmedim.
Bir gün Seni düşünürken uykuya daldım Kavuşmayı çok istedim Lûtfettin Allah`ım Seveni sevdiğine gösterdin Bir melek gibi gökkuşağının altında Ellerini uzatıp gülümsedin bana Hep koştum gökkuşağına Yani sana, yani sonsuzluğa Ayaklarım yaralandı Dizlerimde derman kalmadı Yetişemedim, Renkleri ve güzelliği içimde kaldı Yazık ki, Mevla` m ruhsat vermedi bize. Olsun, nasıl olsa sonunda Yine gördüm seni düşümde.
|
|
Mesaja cevap yazmak için gruba üye olmanız gerekmektedir.
|