Ebruli Saatler > Mesaj Panosu > SEN GELİNCE AKLIMA

SEN GELİNCE AKLIMA

	Gönderen Mesaj Yasmin (Yasmini) 247 7 Eylül 2008 Pazar 03:52:18   Korkmuyorum Seni Sevmekten Kaçmaya çalıştığın gerçek, Birgün karşına çıkacak. Ve işte o gün Kaçacak yerin olmayacak. Ben senin varlığını seviyorum, Yokluğunu seviyorum Sana ulaşamadığım dakikalarda. Seni duymayı Seni özlemeyi Hiç görmesem bile seninle olmayı seviyorum. Hiç korkmuyorum seni sevmekten. Senin gülüşünü seviyorum. Her bana bakışında Gözlerinde okuduğum o duyguyu Gözlerindeki gözlerimi seviyorum. Gönlünü seviyorum Özünü seviyorum senin Dudaklarındaki sözlerimi seviyorum Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Ben sendeki o sıcaklığı Sana olan uzaklığı seviyorum. Yanaklarından akan göz yaşlarını En çok, dağınık olduğunda saçlarını Beni arayan ellerini seviyorum. Yalnızlığımı seviyorum sebebi sensen Ayrılığını seviyorum, En çok yalnız kaldığımda Beni bulan gönlünü seviyorum. Ben en çok senin bana olan Sevgini seviyorum. İçimden haykırmak geliyor. Dünyaya sığdıramadığım seni Kalbime sığdırmak geliyor. Ağlamak geliyor seni görmezsem Özlemek geçiyor içimden seni Sevmek geçiyor. İçimden sana doğru giden Bin bir türlü yol geçiyor. İçimden sen mutlu olacaksan Ölmek bile geçiyor gülüm. Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Ben yalnızca seni seviyorum, Ne o muhteşem güzelliğin Ne kalbimdeki özelliğin Ne de sevdiğim için değil, Seni yalnızca sen olduğun için, Ruhun için Kalbin için Aklın ve sevgin için seviyorum seni. Ben seni en çok kendim için seviyorum Belki de ilk defa bencil oluşumu Sana borçlu olduğum için. Seni her şey için seviyorum. Ve sahip olmadığım Hiçbir şey için. Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Her dakika seninle olmayı seviyorum. Gözlerimi her açtığımda Aklıma gelişini seviyorum. Her gece uyumadan önce Seni sevdiğim aklıma gelince Sensiz uyumayı bile seviyorum Uyumadan önce seni düşününce. Ben seni en çok Umutsuzluğumda beni bulduğun için seviyorum. Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Ben seni bu şehirde olduğun için değil Benimle aynı toprağa ayak bastığın için Benimle aynı gökyüzünü paylaştığın için seviyorum. Geceleri benim yüzüme vuran ay ışığı Senin de gözlerine vurduğu için seviyorum. Benim kemiklerimi ısıtan yaz güneşi Sana da sıcaklık veriyor diye seviyorum seni. Beş bin yaşındaki bu dünyada Benimle aynı zamanı paylaştığın için seviyorum. Ben seni benimle yaşadığın için Benden hiç gitmediğin için seviyorum Beni hiç terketmediğin için. Ellerini seviyorum tanrıya açıldığında Kalbini seviyorum kapıları açıldığında Ve gözlerini seviyorum Her karşımda kapanıp açıldığında. Bana baktığında İçimde yakaladığın coşkumu seviyorum, Her bana baktığında Seni sevdiğimi hatırlamayı seviyorum. Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Her kibrit çaktığımda Alevin içinde seni görmeyi seviyorum. Her sigara yaktığımda Dumanın şeklinde seni görmeyi seviyorum. Her bana baktığında O kadar çok seviyorum ki seni sevmeyi Yalnızca sen olduğun için hayatımda Kendimi bile seviyorum Sen olunca aklımda. Kalbimi seviyorum seni seviyor diye Gözlerimi seviyorum seni görüyor diye. Ruhumu seviyorum, senin ruhuna Bu kadar yakın diye. Varlığımı seviyorum, Sırf sana borçlu olduğum için Mutluğumu seviyorum. Gülümsememi seviyorum seni düşününce Ayakta kalışımı seviyorum sebebi sen olunca Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Ben sana olan sevgimi yazan Kalemimi seviyorum. Senin adını yazdığım kağıdı seviyorum. Sana olan sevgime benzettiğim Her sevgiyi seviyorum. Bana seni hatırlatan herşeyi Sana giden yolları seviyorum. O kadar çok seviyorum ki seni Seni kaybetmek korkusunu bile, İçinde yalnızca, sen olduğun için Sana karşı duyduğum bir duygu olduğu için Korkumun sebebinde sen olduğun için seviyorum. Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Seni seviyorum. Murat Apaydın   Sibel (bibik) 233 21 Eylül 2008 Pazar 21:42:42   Çıksam, Çıkıp gitsem uzaklara, Burdan çok uzaklara, Yine yanımdasın ya, burkulur içim.. Hani sen gider gidersin de Evler,köyler durur ya orda, Akşamsa kuşlar göçer, Işıkları yanar evlerin, Bir hüzün çöker ya hani Karanlık iner dağlara.. Buğulanır gözlerim,burkulur içim.. Sibel (bibik) 233 21 Eylül 2008 Pazar 21:45:30 selam arkadaşlar.iyi akşamlar Sibel (bibik) 233 21 Eylül 2008 Pazar 21:48:59  hımmmmmmmmmmm al demir sen de al.herkese lazım Kaçsam, Kaçıp bağırsam dağlara, Feryadım yine sen olursun ya, Burkulur içim... Hani bağırsan da çıkmaz sesin Uyansam bitse bu karabasan dersin, Bir gülüş, bir dokunuş arar yüreğin.. Uyanır bakarım yoksun, Boğulur sesim... Sibel (bibik) 233 21 Eylül 2008 Pazar 22:52:06 Koşsam, Koşup karışsam kalabalığa, Gürültülü, cıvıl cıvıl, Işıl ışıl vitrinler Gidenler gelenler. Telaşlı koşarak yürüsem, Sanki bir yere yetişecekmişim, Aceleymiş işim, Bekleyenim varmış gibi hani... İçim burkulur yine Sen gelirsin aklıma. Ayaklarım ağırlaşır gitmez... Buluşurmuşuz seninle Dediğimiz yer ve saatte. Özlermişiz, Elele yürür gülüşürmüşüz. Çok şeyimiz olurmuş konuşacak, Kimseyi görmezmiş gözlerimiz. Dünya durur, seyreder Yollarımız gül olurmuş ya hani, Dertler tasalar biter, Simit alır yermişiz Dilenciye para verirmişiz hani, İçim burkulur, burkulur içim... Yasmin (Yasmini) 247 22 Eylül 2008 Pazartesi 04:01:55   İNSANSIN diyelim ki sessiz gecede poyraz sis çökmüş o heybetli dağlara yurdun da kar altında, gözlerin gök- yüzünde bir dolunay diyelim ki sınamışsın uzaklığın ihanetini seslere çarpmış sesin ama ulaşmamış nefesin diyelim ki şarabın dökülmüş, suların kesik bu hayat seni bir oyuncak sanıyor diyelim ki sana çıldırmak yasak, sana ağlamak yasak, yarın yasak, düş yasak sana diyelim ki üşüyorsun kısacık bir ömrün sığınağında bir çay bile ısmarlamıyor hayat! diyelim ki lekesiz hiçbir şey kalmamış artık sis çökmüş güvendiğin dağlara... kederli bir süvari ol orda! sen orda bırakma atını mahmuzlamaktan bıkma bu puştlar panayırında berrak nehirler aramaktan! yaslı bir kışa rehin düşse de günler kalbindeki tomurcuğu bahara büyüt o tomurcuk düşlerin yağmuruyla ıslansın (o tomurcuklar ki bahçedir bir gün insanlığa güllerden hep ilenç mi? sevinçler de devşirmeli bu ayaz mevsimlerden!) çünkü her insan bir limandır baş ucunda tekneler çünkü herkesin hüznü kocaman, aşkları dalgın kimi kesik, kanıyor şah damarından kimi bozgunda yetim dervişan kimi aşklarıyla, düşleriyle perişan (yamalı yerlerinde kanıyor hayat tutunduğun yerlerinden soluyor hayat...) bu yüzden salıver düşlerini kendi uğruna yansın salıver düşlerini ateşlere abansın! tutunduğun yerlerinden solarken hayat bıkma atını mahmuzlamaktan bıkma sendeki insan için derin uçurumlar arşınlamaktan... yaslı bir kışa rehin düşse de günler bir gün rüzgar esecektir suların serinliğinden bir gün kırlangıçlar da geçecektir göğün genişliğinden yaslı bir kışa rehin düşse de günler kalbindeki tomurcuğu bahara büyüt o tomurcuk düşlerinin yağmuruyla ıslansın çünkü senin de bir ütopyan varsa, İ N S A N S I N... Y.ODABAŞI   Sibel (bibik) 233 22 Eylül 2008 Pazartesi 08:48:48 Yer ayırma bana yüreğinde.. Öyle büyük olmasın ayırsan da.. Birgün bende yok olurum bilinmeze.. Ve yokluğum, Ayırdığın yer kadar derin olur yüreğinde.. İstemem üzülmeni.. Bilirim acıların neler getirdiğini, Ve bilirim yoksunluğun nasıl buz kestiğini.. Dedi.. Ürkek kumru gibi kaçarım senden, Acıların ortasında kalmışım ben, Seni de katmak istemem hüzünlerime.. Kumru olsam da, Uçamam sevdaya.. Birgün yolumu kaybederim, Kanadım kırılır kalırım.. İstemem üzülmeni.. Ve bilirim kırılmanın nasıl acı verdiğini... Dedi.. Korkak bir sevdaya tutuldum... Mecnun oldum, kör oldum, Uğrunda herşeyden geçtim de.. Gün geldi değmediğini gördüm.. Hayallerin, kalplerin tuz oluşunu bildim İstemem üzülmeni.. Ve bilirim kanayan yaraya tuz basmanın acısını Dedi.. Karşı gelemem, dayanamam kalırım.. Yine severim, yine mecnun olurum, Uğrunda herşeyden geçerim de belki.. Gün gelir değmediğini görürsem, Yolunda ölürüm.. Ecelim olursun biterim.. İstemem üzülmeni.. Geride kalmanın acısını bilirim.. Ve bilirim acılarla yaşamanın nasıl hazin olduğunu Dedi.. Bitti.. Çekti.. Ve gitti.. .... ...... ........ korkakça yaşadığı hayata, bir şans dahi vermeden... kapattı yüreğinin kapılarını.. Devrim (şiva) 3030 22 Eylül 2008 Pazartesi 11:28:34 Anneciğim! Evlatlar vardır başarılarını, zaferlerini yazarlar... Sana yazacak bir başarım, bir ödülüm yok anne. Keşke olsaydı da, seni sevindirebilseydim. Keşke, benim de anneme yazacak, anlatacak başarılarım olsaydı. Ama yok anne... Sevdiğin, okşadığın saçlarıma aklar düştü anne. İlk evvel saçlarım hayat mücadelesinde yenildi. Düşmanlarım hep benden güçlü oldu anne. Onların tahta kılıçları benim çelikten kılıcımı paramparça etti. Onlar beni yenmek için ne senaryolar yazdı, ne iftiralar attılar. Ben, ‘masumum’ bile diyemedim. Düşmanlarıma hep yenildim anne. Ve ne yazık ki, dostlarıma da... Dostlarım da beni hep yendi... Ben onları dost bilirken onlar beni meydanlarda tuş ettiler. Arkamda hep bir hançer yarası oldu anne. Senin anlayacağın, dostlarım beni düşmanlarımdan daha beter etti! Kahkahayı unuttum, tebessümle dost oldum. Yüzümde acı bir tebessüm var şimdi. Bahtıma yenildim anne! Çocukluk yıllarımın özlemiyle seni aradım anne... Senden daha şefkatlisini, daha merhametlisini bulamayacağımı bilerek... Her şey küçükken güzelmiş anne. Şimdi büyüdüm ve yenilmeyi öğrendim anne. Gülü çok sevdim, hele alını, pembesini... Bahtıma hep beyazı düştü anne... O çok sevdiğim güllerin, dikenlerine yenildim anne... Açlığa-tokluğa, hastalığa-sağlığa, dosta-düşmana... Hepsine ama hepsine yenildim... Senin anlayacağın hayata yenildim anne... Yenildim... Sibel (bibik) 233 22 Eylül 2008 Pazartesi 21:43:31 Aşk gözlerindi Aşk öldü Aşk? Artık aşka süzülmez tek satır yüreğimden Dökülemeyen gözyaşıma yazık Aşk nefesindi Aşk soluksuz şimdi Aşk? Kalemim kırgın, paramparça Kağıdımın boynu bükük Aşk sendin Aşk bedensiz şimdi Aşk? Aşk: Sevgilinin yarım kalmış öpüşü! Yasmin (Yasmini) 247 23 Eylül 2008 Salı 16:45:41 Sensiz deniz bulaştı gözlerime silmedim… Ben hep senin ülkende yargılanan bir gezgin…      NEHİRDİ AŞKA HALLAC sen yokken, ırmaklarım bilmezdi denizleri su, kalbimin tahtına damlardı sade siyah hangi duraklarından geçseydim şehirlerin bitkin aşklar görürdüm ömrün aynalarında pençeleri baldıran kokardı kedilerin sen yokken, gergefinden bana bakardı kızlar her kuş bir tüy bırakıp giderken kanadından avcı hep yüreğime savururdu kendini sen yokken, ne ay vardı göğümde, ne yıldızlar başakları vahşice örselendi hayalin aldı hıçkırıkların rengini sardunyalar dargın bir şirazeydi aramızda melâlin bizden önce görmüştü bu rüyayı mumyalar zevâlinle baktığım her aynada bir diken tahtırevan gönlüme âşiyandı, sen yokken ellerimde umarsız soluyordu çiçekler sükûtun, en isyankar süvariydi içimde tenime tutunmuştu karanlığıyla korku bakışların çehremde, tebessümün saçımda öfken dudaklarımda yine hüzzam bir şarkı simsiyah geceleri anardı dalda baykuş bir ağaç köklerinden bakardı gözlerime bir sincap o sevimli edasıyla karşımda bir çocuk kan ağlayan fotoğrafımı bulmuş kartal pençelerinden kaçar gibi, her seher kaçtım en mahrem duran yüzünden meleklerin penceremde biriken yıldızlar birer birer kuyusuna gömüldü kanayan bileklerin dudaklarımı verdim yuvasız kalan kuşa kör düğümler atıldı içimde her nakışa benmişim her incinen yürekte eriyen ah yıkılan mağaralar bırakılmış ömrüme rüzgâr susmuş; kuşların kanatlarında keder tükenmeyen geceler getirirken öteden sensiz kalan turnalar gökyüzünü terk eder iklim çöller uğruna yakıyor perdesini aldatılan çocuğun avuçlarında boşluk sellere karışırken bu çaresiz sarhoşluk can kendisi dışında arıyor kendisini sen yokken yağmalandı yüreğimden akanlar nerdesin? neden katran kokuyor bahtımda tuz biz bahar vurgunları, pencereden bakanlar sen yokken karanlıkta aşka zindan olmuşuz nasıl da çoğaltmışız yalanın gölgesini can kendisi dışında arıyor kendisini yüreğim gergef gibi işledi yokluğunu nakışlarında yüzün filizlendi her akşam sen yokken, yangınlarda küle dönen benmişim ayırmışım küçülen varlığımı kendimden ayrılığı bilmeyen taşlara imrenmişim efkârıma sunarken yüce dağlar sisini sen yokken cinler bile ürperirdi adımdan gökkuşağı bulurdu doğum gününde ruhum can kendisi dışında arardı kendisini sensizlik yağmur düşen bir yaraydı her bahar her sonbahar ölümü tadardım kuytularda yüzünü görmeyince kırılırdı aynalar ruhum çılgın süvari, isyankâr ve hovarda sen yokken uykusunda ağlardı kar tanesi hayalinle yorgundu derdimin bahanesi ben içmeden kurudu çeşmeler; karardı su ben geçmeden yıkıldı köprüler; yandı nehir ihtiras, bin bir gece masallarında bezgin intihar, şirpençeli dağlar yıktı başıma ben hep senin ülkende yargılanan bir gezgin sen yokken siyah bana yoldaş olurdu kinle yelesinden huylanan küheylandı gençliğim ben hep senin uğrunda yürüdüm dehlizleri sen yokken aldatıldı kaşlarım kaleminle köy çilekeş yokluğun, şehir ayrılığınmış kan izi var gecenin kararan gövdesinde dilsizler, unutulmaz şarkılara sığınmış körler, şehlâ bakıyor taşların gölgesinde köle zincire vurmuş masum efendisini can kendisi dışında arıyor kendisini şimdi hangi burcundan baksam uzun bir aşkın toplasam sokaklara dökülen nergisleri hangi cellada mezar olsa kalbimde kader ayaklarına özge bir sevda mı toprağım yollar yurduna yine uçurumdan mı gider yıllardır tutmak için çırpınır ellerini o ıssız tapınaklar, o masum azizeler bir gün gelirsin diye aldattığım dizeler hala bir deniz gibi döver sahillerini bilmedim; gelincik mi döküldü kundağına hangi el beşiğine koydu o gün canımı girdiğin de ölümsüz çiçeklerin çağına yaprağınla, kokunla kuşattın her yanımı ev masalla bezendi, efsaneyle donandı oda, bir derviş gibi esrarınla sınandı çaresiz bir kurt gibi hayat emdi kanımı raksını seyre daldım kara yüzlü devlerin sen yokken gözlerimde tipi vardı; gülmedim kuyuya atılmadan yusuf oldu yüreğim sensiz deniz bulaştı gözlerime; silmedim adına Nazlı Eşna dediler; kıskandı su başka şeyler istedi toprağından bahçıvan rüzgar hep yanılgıyı taşıdı içimize doğduğunu duyunca kaçtı göğün uykusu tebessümü seninle öğrendi kum saati sensiz nabız serseri atıyor; kan yanıyor resmini büyütüyor samanyolunda âti seninle kafdağının devleri uyanıyor yaşasam da, ölsem de, avuçlarımda tüter buhurdanlık istemem artık; saçların yeter sensiz, göremez olur bulutlar dağ başını efsane uykularda yağmurları tükenir silinir gökyüzünden yıldızların izleri şakayıklar mahzundur sokak aralarında geceyi anlayamaz gündüzün dilsizleri kahramanlık veriyor şimdi son nefesini rüzgâr bir bilmecenin gözyaşıyla yıkanır vatansız kalanların kabuslarında bitkin can kendisi dışında arıyor kendisini atını terk ediyor süvariler; ufuk boş umut ağır bir rüya görüyor inleyerek ilâcını yitirdi sayrılar; hekim sarhoş sen yokken anlamadı hasret nedir, bir yürek her durakta yetimler ağlıyor mor çehreli seni gördü, köprüler yıkıldı; yollar deli ben böyle yürümezdim eskiden, ak adımla adımı bin bir hece yazamazdım adınla sensizlikten bunalır tenhalarda gezerdim batık bir gemi gibi derinlerde yüzerdim her sabah şimdi senin bahsini açıyorum her gün bir turna gibi göğünde uçuyorum endamına bakarken esrarını özlerim her gece gözlerinle kapanıyor gözlerim sen yokken denizlerin dibine çöktü acı köpüren dalgalara karıştı kan ve zehir sen yokken hayat yine dare çekti Hallac’ı yıllarca irin aktı vadiden; yandı nehir her bah& Yasmin (Yasmini) 247 23 Eylül 2008 Salı 16:46:22 sen yokken denizlerin dibine çöktü acı köpüren dalgalara karıştı kan ve zehir sen yokken hayat yine dare çekti Hallac’ı yıllarca irin aktı vadiden; yandı nehir her bahçeden bir mezar gölgesi düştü bana ısırganlar ağlamış, zakkum gülmüştü bana sen yokken Azrail’i beklerdi dağda yolcu ağlayan urbasında ölüm vardı dervişin sen yokken kıpkızıldı kalpte mızrağın ucu sevdalı dudakları simsiyahtı âteşin kumrular benim için yakıyordu sesini can kendisi dışında arardı kendisini hep çeşmenin başında, hep susuzdum sen yokken tende sancıydı zaman; uykusuzdum sen yokken Nurullah Genç   Yiğit (ts1112511870) 307 25 Eylül 2008 Perşembe 18:11:20 OY   oy  OY  NE GÜZEL NE GÜZEL EMEGİNE SAGLIK Sayfa:1 - 2 - 3 - 4 - 5İlk sayfa « Geri · İleri » Son sayfa Mesaja cevap yazmak için gruba üye olmanız gerekmektedir.   Ortanokta'ya üyeyseniz fakat siteye giriş yapmamışsanız giriş yapmak için buraya tıklayınız.

• İşlemler
• • Mesaj Panosuna Geri Dön
  • Grup Ana Sayfasına Geri Dön