|
| Gönderen | Mesaj |
|
30 Nisan 2008 Çarşamba
05:15:03
|
|
|
Dilimde Ay Tutuldu... /... Dilsizim (şaraba yatırdım yüreğimi, sabaha bi`şeyim kalmaz)
korunaklı şiirler yaz bana, sevgilim olmayan sevgili sağanak yağışlı günlerimde sığınacağım bir yer bulunsun bari, şiirlerde bir ev`cağızım olsun
üç oda bir salon yalnızlığımı kiraya vereceğim heveslenme, senin için düşlerim başka aklını başından alıp, gezmeye götüreceğim
ne güzel gülüyorsun, dudaklarında eski İstanbul resimleri öyle kal lütfen, yüzüme baktığın anın resmini çekeceğim
sana söz veriyorum, sen de bana umut ver sonra her şeyi unutup, ülkeme geri döneceğim
bende bir hoşum, şarkıların belalı güzelliğine vuruldum o uzak ayda kaldı onayladığım gülüşler raks eden sevişmelerin çingene zamanındayım, `gel` desen, gidemeyecek kadar sarhoştur özlemler
anlayışımı kaybettim, beni anla karşılığında gözlerimin kahvesinden içireceğim düşe kalka düşledim, son baharım kaldı beni şimdi tutmazsan, dudaklarına devrileceğim
oturaklı şiirler yaz bana, sevgilim olmayan sevgili yorgun günlerimde dinleneceğim bir yer bulunsun şiirlerde bari, bir nefeslik yerim olsun
`05-izmir havası / ay`da dil tutulması
|
|
|
30 Nisan 2008 Çarşamba
06:12:24
|
|
|
İŞTE SESSİZLİK SESİMİZLE BULUŞUYOR
İşte sessizlik sesimizle buluşuyor Farkında olmasak da O şarkılar üzünç iklimi Harfler harfler harfler Harflerin yarattığı bir mutluluk bu...
İşte sessizlik sesimizle çarpışıyor Tam karşında tutkunluk Tam karşımda bir gül Tam karşında özlem Tam karşımda vurgunluğum Tam karşında süvarin Tam karşımda sevinç Karşı karşıya aşk
Sözcüklerin taşıdığı duygular, Değiştiriyor insanı ne yapsan Gözlerin görmeye başlıyor Kulaklarım işitmeye Yüreklerimiz çarpmaya, coşkulu Yorgunluk, unutkanlığa yazdırıyor kendini
Ben kılıncımı bıraktım Sen kalkanını Pusatsız kaldık işte... Aşk aşk aşk Yengisi gövdesine saklı Yenilgisi de...
Tuğrul Asi Balkar
|
|
|
30 Nisan 2008 Çarşamba
14:49:32
|
|
|
MUTLULUK NEREDE ACABA? ? ?
İnsanoğlu mutluluğu hep hor kullanıyormuş... Hep şikayetçi hep bıkkınmış... Birgün melekler mutluluğu saklamaya karar vermişler... `Saklayalım, zor bulsunlar... Zor buldukları için belki kıymetini bilirler` diyerek başlamışlar tartışmaya... Sorun büyükmüş... Mutluluğu saklamak kolay değilmiş çünkü... Kimisi: `Everest`in tepesine saklayalım` demiş, kimisi: `Atlas Okyanusu`nun dibine demiş. Tac Mahal`in kubbesi, Mekke sokakları, İtalyan sofrası... Bir hastanenin yenidoğan odası, dondurma külahı, şarap şişesi.. Sigara paketi, lale bahçesi... Pek çok yer düşünmüşler ama hiçbiri yeterince zor gelmemiş... Derken meleklerden biri: `İÇLERİNE SAKLAYALIM` demiş... `Kimsenin aklına gelmez içine bakmak! ! ! ` İşte o gün bugündür mutluluk insanın kendi içinde saklıymış... Hiçbir mutluluk kolay gelmiyor. Kolay kolay gülmüyor insanın yüzü... Emekte ve insanın içinde saklı mutluluk... Ne başkasının ekmeğinde, ne başkasının evinde, ne de başka bir şeyde... Bu yüzden gözünüz hep içeride olsun... Siz dışını boşverin, içine bakın...umarım beyenırsın nasılsın
|
|
Mesaja cevap yazmak için gruba üye olmanız gerekmektedir.
|
|