|
| Gönderen | Mesaj |
|
30 Nisan 2008 Çarşamba
14:55:04
|
|
|
kadar yalnızdıki havada oldukça kapalı ve yagmurlu sevgilisi onu terketmişti hemde insafsızca sırtından vurarak onu aldatmıştı bunalımdaydı sıkılıyordu telefonunda sadece bir kontür kalmıştı dertleşmek konuşmak ihtiyacı hissediyordu üzgün kırgın telefona uzandı aklından tek geçen şey bütün arkadaşlarını dostlarını onu sevenleri birer kez çaldırıp kim ararsa onla konuşmaktı tel rehberine girip birer kez bütün herkesi çaldırdı ve beklemeye başladı saatler git gide ilerliyor kimse aramıyordu dahada bunalıma girdi hiçmi sevenim yokmuş bu hayatta diye tel kenara bırakıp kenarda duran haplara uzandı ve hepsini bir anda yutu verdi aglıyarak bir süre yagmuru izledi sonra yatagına uzandı yastıgı gözyaşıyla ıslanmışken o derin bir uykuya daldı iki gün geçmişti arkadaşları merak edip evine gittiler kapıyı açan yoktu polisle tekrar döndüler kapı kırılıp içeri girdiklerinde artık o yaşamıyordu daha sonraki günlerde polis kayıtlarında ölmeden önce bütün arkadaşlarını aradıgı fakatt TELİNİ SEVDİGİbayanınBİR KEZ SESİNİ DUYMAK İÇİN VE ONUN ARADIGINI BİLMEMESİ İÇİN GİZLİ NO YAPMIŞ OLMASIDI
|
|
|
30 Nisan 2008 Çarşamba
14:55:31
|
|
|
Ben bir tek çocukların aşkına, sevgisine inanırım. O masumluklarının arkasında sahtelik yoktur. O gözlerin arkasında yalan yoktur. Neden çocukluk aşkları unutulmazmış şimdi daha iyi anlıyorum, Saf, temiz, yalansız olduğu için unutulmaz. bence tabiki huzun gozlu kiz...!!
|
|
|
30 Nisan 2008 Çarşamba
14:56:59
|
|
|
Dünya o kadar büyük ki; Bir noktayım ortasında, ne yapsam. Bazan da o kadar küçülüyor ki dünya, Devrilecek sanıyorum, kımıldarsam.
Hayat o kadar uzun ki, Öyle bitmez geliyor ki bir an.. Bir de bakıyorum, o kadar kısalıyor ki; Ne çıkar, diyorum, bir hayattan
Saadet o kadar lazım ki yaşayana; Billahi can verir uğrunda insan. Hem o kadar boş ki mesud olmak, Gün yüzü görmeden ölenlerin arkasından.
Ben o kadar önemli kişiyim ki, O kadar iyiyim ki aklım ve düşüncelerimle. O kadar fenayım ki ben Delice niyetlerimle.
Gece; ne kadar karanlık ve sessizsin.. Öyle kaplayorsun ki evleri, denizleri. H em o kadar aydınlık ve seslisin ki; Çılgınca coşturuyorsun bizleri.
Sabah; bir yeni dünya gibi geliyorsun; Öylesine süslü, öylesine saadesin ki.. Sen o kadar güzelsin ki sabah, O kadar güzelsin ki.
Özdemir ASAF..
|
|
|
30 Nisan 2008 Çarşamba
14:58:15
|
|
|
ESKİ MEKTUPLAR
SEn gideli düzenimiz değişti
Sabahları bir sıcak çay içemez olduk
Bir garipliktir çöktü üstümüze
Çocukların benzi soluk
Ne yemeğimizi pişiren var
Ne akşamları soframızı kuran
Kaç gündür aynı gömleği giyiyorum
Anlayacağın halimiz perişan
……………………………..
Radyo falan da dinlemez oldum artık
Bir hüzün sarıyor evimizi her akşam
Öyle bir yalnızlık ki sorma gitsin?
Nerdeyse ağlayacağım çocuklardan utanmasam.
…………………………
Toz bürüdü evimizin içini, gel artık
Yokluğun neler etti bize gel de bak
Ne kadar belli elinin değmediği
Saksılarda çiçekler nerdeyse kuruyacak
……………………..
Mutlusun, bak evlatlar yetiştirdin boyunca
Dert, acı görmedik biz, sen yanımızda olunca
Yalnız bu gün değil, bütün bir ömür boyunca
Biz sana teşekkür ederiz. Kadınım!
Ümit Yaşar Oğuzcan
|
|
|
30 Nisan 2008 Çarşamba
14:59:13
|
|
|
http://www.ortanokta.com/ilkbaharla/blog/blogid=1575589#blog Mektup-8 Kimdi o? Yanındaki kimdi? Ne konuşuyordunuz? İşte buna dayanamam. Kahrolurum...
Dün gece ne yaptın? Nereye gittin? Ah otursaydın, beni düşünseydin ya? Eğlenebildin mi bari?
Yatarken ne okudun? Sonra iyi uyuyabildin mi? Rüyanda neler gördün? Söylesene...
Anladım artık beni sevmiyorsun. Sevdiğini sanmakla yanılmışım.
Zaten çirkin bir adamım ben, sinirliyim, kıskancım, fazla hisliyim. Daima beni seveceğini düşünmemeliydim. Suçluyum. Kendime sevgilerimin bencilliğinden kurtaramadım. Zayıf, bencil bir adamım öyleyse.
Sonra yalancıyım, iki yüzlüyüm. Seninle konuşurken seninle yatmayı düşünüyorum. Sevgiyle elini tuttuğum zaman, aslında kalçalarını tutuyorum, bilmiyorsun.
Kendime göre hesaplarım da var benim. Yanımda olman gurur veriyor, sevinç veriyor bana. Fakat sana kimse bakmasın istiyorum, kimse konuşmasın seninle. Hep benim ol, durmadan benim ol. Günün her saatinde ve ölünceye kadar benim ol.
Beni seviyor musun? Evet mi? Öyleyse söyle, kimdi o? Yanındaki kimdi? Nereye gidiyordunuz?
Seven zalimdir biliyorsun, aşk egoisttir. Sen zalim olma. Anlamıyorsun, anlamıyorsun... Biraz anla beni...
Sana sitem etmeyeceğim artık. Bütün suç benim. Seni bu kadar sevmemeliydim. Şu köhne ve utanmaz dünyada ne bir kimse bu kadar sevilmeye değer, ne de bir kimsenin bu kadar sevmeye hakkı var.
Kendimizi ne sanıyoruz? Biz neyiz ki? Sus, cevap verme. Teselliye ihtiyacım yok...
Seni bu kadar sevmemin cezasını kendime ödeteceğim!.. ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN............
|
|
|
30 Nisan 2008 Çarşamba
14:59:30
|
|
|
http://www.ortanokta.com/ilkbaharla/blog/blogid=1575556#blog Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin? Hep böyle içinde bir uzak ışık mı yanar? Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var; Kıyısındaymışım gibi en sakin denizlerin…
Bir yelkenliyim şimdi ben senin limanında; Fırtınalardan geldim sende dinleniyorum. Bu huzur, bu sessizlik hiç bitmesin diyorum; En eşssiz dakikalar sürsün senin yanında…
Hiç yumma gözlerini, ışığın hiç eksilmesin, Gündüzüm, aydınlığım, ipekböceğim benim! Güz bahçemde açılmış o son çiçeğim benim!
Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin; Ayırma gözlerimden çocuksu gözlerini, O sakin, o yalansız, o kuytu göz ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN
|
|
Mesaja cevap yazmak için gruba üye olmanız gerekmektedir.
|
|