|
21 Ağustos 2008 Perşembe
05:11:00
|
|
|
Ne anlatır gözyaşları...
Bir gözyaşına neler sığar?
Çok şey anlatır göz yaşı, biliyormuydunuz bilmem üzüntüden ağladığımızda ki göz yaşımızın kimyası ile gülmekten sevinçten ağladığımızdaki göz yaşımızın kimyası farklı imiş, rabbimin mucuzeleri ne çok görebilsek şayet.. çok şaşırmıştım öğrendiğimde..
Eskilerde çok ağlardım, akardı yani yerçekimine yenik düşen göz sularım yerli yersiz, engel olamazdım, film seyrederken anlardım mesela, kendimi ifade edemediğimde ağlardım, utandığımda ağlardım pırıltılar beliriverirdi göz pınarlarımda hemencek, kızdığımda ağlardım hırsımı kontrol edemediğimden, yaralı hayvanlara ağlardım, yüreğim kabarır kabarır ağlardım koverirdim gözyaşlarımı pervasızca, engel olamazdım ki zaten, böcekten korkar ağlardım, karşımda ağlayan biri varsa dayanamaz bende ağlardım, ne güzeldi ağlamak, hani gözleri cilalarmış denir ya,  ,
sonra büyüdüm, filmleri seçerek ağlamaya başladım, kıymetlendi gözyaşlarım değeri değmezi ayırd etmeye başladım, sonra ifade etmeyi öğrendim kendimi göz yaşlarıma gerek kalmadı, utanacağım durumlara düşmemeyi öğrendim, kızmamayı öğrendim hiddetin yada hırsın kontrolünü elime aldığımda, böceklerlede başetmeyi öğrendim gerektiğinde , pek bir kıymetlenmişti sanırım gözyaşlarım,
şimdilerde ağlayan biri karşısında hala ağlarım, , bazan akşam haberlerinde ağlarım, birde çocuklarımla ilgili duygusal anlarda ağlarım mutlaka kesinlikle mani olamam , ne güzel olurdu hala herşeye ağlıyorum diyebilseydim, insan büyüyor, yüreğini korumaya almayı öğreniyor zamanla çevresine duvarlar öre öre, birde bakıyorsunuz ki bu duvarlar yüzünden bazan yüreğiniz istesede kabaramıyor, akamıyor gözyaşlarınız, gözyaşlarının kumandası yürekte çünki..
gözyaşının akmayanı çok şey anlatıyor sanırım artık benim için, hani içimize akanlar, bazan akmasını görünmesini istemediğimiz o yaşlar, bazanda istemediğim halde akan göz yaşlarına içerliyorum hatta niye akıyo yaa bunlar şimdi diyorum, hani sanki zayıflık gibi geldiği anlar oluyor, galiba artık gözyaşının görünmeyeni benim için daha makbul, çünki onun da anlattıkları var ve en iyi akamadığında hissedebiliyorum yoğunluğunu, galiba göz yaşları bir yaştan sonra devamlı mücadele halinde olduğumuz ve genellikle yendiğimiz iç dünyamızın duygusal tepkimeleri oluyor ve saklamayı tercih ediyoruz, bir süre sonra bu duruma o kadar alışmış oluyoruz ki istesek bile ağlayamıyoruz çok özel olarak kabul ettiğimiz durumlar dışında,
onlar içimizdeki çocuğa aitler sanırım, ve akıp gitmelerini istemiyoruz belkide ya tükenirse korkusuyla.. kimbilir..
sonrada ağlamak zayıflıktır diye kendimizi kandırıyoruz sanırım..
bu yüzden akan akmayan göz yaşı her halükarda çokça duygu yüklüdür.. değerlidir.. içimizin savunmasızca dışavurumudur..
yasmin
Sevgiyle...
|
|