Ebruli Saatler > Mesaj Panosu > Aşk ebrulidir

Aşk ebrulidir

	Gönderen Mesaj Yasmin (Yasmini) 247 30 Nisan 2008 Çarşamba 15:46:44   Aşk denilen o duygu;  http://www.nationalgeographic.com.tr/ngm/0602/gorveisit.aspx izleyelim lütfen..   Yiğit (ts1112511870) 307 30 Nisan 2008 Çarşamba 16:44:24 Yasmin (Yasmini) 247 6 Mayıs 2008 Salı 03:07:22 Sana bilmem ki hangi mehtaplar vurgundur sana.. hangi sevdalar boyar yağız saçlarını hep böyle deli midir yolların ve kapında bir viraneyle mi biter sevdaların gözlerde kurşun gibi bekler seni iklimler.. hasretin ölümüdür gecenin.. tenin sürükler peşinden şehirleri.. yalnız ellerin okur suların dilini.. çilekeş gecelerin ardından, gözlerine türküler yakılır. senle biter her düş seni özler tüm gemiciler.. yüreğim bir çaresiz kaptandır gözlerinde.. sana yazılır tüm şiirler;şiirleri okuyan ben.. gözlerimden düşen her damlada;ağlayan ben,ağlatan sen.. ve yine... sana yazdım bu şiiri ..sadece sana!! Şule Betül Tuncer   Yiğit (ts1112511870) 307 6 Mayıs 2008 Salı 13:23:18 her güzel baslangıcın sonu vardır ve hiç bir zaman bitmeyecek diye düşünülen asklar bile gun gelir sona erebilir sadece gidiyyorum sözüyle ve ardından söylenen tek söz keşkelerdir ! ve artık son gelmiştir ve kacınılmazdır ayrılık rüzgarları sevsen bile seni sarmıstır seni hiç kırmayan sevdigin seni kırmaya baslar sözleri içini yakar sevdikten sonra ayrılık zordur keşke hiç sevmeseydim dersin keşke ama çok gectir bir kere yüreğin onun askıyla tutusmustur ve ayrılık rüzgarları da bu atesi körüklemeye baslamıstır bile artık kendini avutursun seni zaten sevmedim ki sanki bulunmazsın dersin ama hepsi gercektir o senin için tektir ama artık yoktur dersin dersin ama gözyasların asla durmaz akar mahveder seni için acır ama duyguların seni alçaltmak istemez ona sevmedigini defalarca söylersin ama gözlerinin içine bakarak ASLA ! yazılmıştır ve kaçış yoktur oysa onun tek bir sözü GİTME kal deyişi seni sonsuza dek ona bagLar alırsın basını gidersin ıssız yerlere bagırırsın ağlayarak seni seviyorum seni seviyorum die son kes bulusursun onu öyle seversinki ama ayrılık tek caredir ağlayamaz ama için kan damlar elini son kez tutmak istersin ama tutamazzsın çünkü tutarsan bir daha o eli bırakamamaktan korkarsın ama gözlerine baqmak okadar zordur ki bir zamanlar senin için atan o kalp ve sana bakan o gözler kimbilir kime bakıcak ve kimin için atacak bunları düşünmek kahreder mahfeder sevgiliyi ve son an gelir ayrılık arkana dönerdin bakarsın sevgilim gitme demesi o söz gelmez sende söylemesszin artık son gelmiştir kaçınılmazdır kalbine gömersin ama olmaz her gece ağlarsın onun için dayanamazsın bir gun gidersin ondan uzaklara ama kaçmak care değldir kalbini söküp atmak tek yoldur ama yapamayacanına göre o sonsuza dek sennledir içindeki sevda !!! Yasmin (Yasmini) 247 9 Mayıs 2008 Cuma 14:56:18 Kırkıncı Oda Ne kadarınız gerçek sizin, kırk odalı şatonuzun kırkıncı odasındaki kilitler altında sakladığınız gerçek duygularınızla, gerçek düşüncelerinizin ne kadarı yansıyor hayatınıza, söylenmeyen neler var kuytularda, hani kendinizden bile sakladığınız, bir sinir kriziyle ya da büyük bir acıyla yahut da muhteşem bir sevinçle kabuğunu çatlatıp da ortalara dökülecek neler biriktiriyorsunuz içinizde...? ? ? Ne kadarınız kendi sahtekarlığınızın esiri? Sevip de söyleyemediğiniz, özleyip de açıklayamadığınız ya da sevmeyip de sevginizin eksikliğini içinize gömdüğünüz oluyor mu, korkaklıklar var mı, kalleşlikler var mı, yoksa diplerde saklanan cesaretiniz bir işaret mi bekliyor...? ? ? Göründüğünüz insan mısınız siz, yoksa bir define arayıcısı hazineler mi bulur içinizde ya da yıkılmış bir kentin harabelerini mi taşıyorsunuz? Derununuzda neler saklıyorsunuz? Ne kadarınız gerçek sizin? Ülkenizle ilgili düşüncelerinizi söylüyor musunuz, yoksa başınızı belaya sokmayacak kadar akıllı mısınız, gerçek düşüncelerinizi başbaşa konuşmalara mı saklıyorsunuz, açıkça konuşanları biraz aptal buluyor musunuz? Günahlardan yapılmış hayaller var mı içinizde, günahtan korktuğunuzdan bunları saklayıp Tanrı''yı mı kandırmaya uğraşıyorsunuz? Günahları sevmiyor musunuz, seviyor musunuz yoksa...? ? ? Uzun bir yolculuğa çıkar gibi duygularınızla düşüncelerinizi denklere sarıp da içlerinizde bir yerlere mi yerleştirdiniz, bir gün yolculuk bitince açmayı mı düşünüyorsunuz aslında yolculuğun hiç bitmeyeceğini ve denklerinizi hiç açmayacağınızı bilerek... Bir gün çıldırsanız da bütün duygularınızla düşüncelerinizi açıkça söyleseniz, neler duyacağız sizlerden, gizli palyaçolar mı çıkacak ortaya, yoksa korkaklığın altında, bir istiridyenin içinde büyüyen inciler gibi büyümüş yiğitlikler mi? Kızgınlıklarınız yok mu sizin, öfkeleriniz, isyanlarınız? Aşklarınız yok mu? Kendi sahtekarlığınıza ne kadar esirsiniz? Esaretten kurtulsanız da gerçekler dökülse ortaya, kendinize şaşar mısınız, hiç düşündüğünüz oluyor mu kırkıncı odada neler var diye, hangi unutulmaya çalışılmış sevgililer, dile getirilmeyen özlemler, söylenmeye söylenmeye birikmiş öfkeler, hangi boşvermişlikler, hangi inkar edilmiş arzular yatıyor diplerde? Kimselerden korkmadığınız kadar korkuyor musunuz kendinizden? Şehrin ışıklarının bulutlara yansıdığı turuncu pırıltılı külrengi bir gecede, şimşeklerle boşanan yağmur başladığında şatonuzun odalarında bir gezintiye çıkıyor musunuz, ağır ağır yaklaşıp o kırkıncı odaya açıyor musunuz kapıyı usulca, gördükleriniz ağlatıyor mu sizi, bu kadar gerçeği o odada saklayıp, hayatı yalandan yaşadığınızı farketmek nasıl bir sarsıntı yaratıyor? yoksa, ne gökyüzüne vuran ışıklar, ne yağmur, ne de ıssız gece, sizin kırkıncı odaya yaklaşmanızı sağlayamıyor mu, korkuyor musunuz kendi gerçeklerinizden, kırkıncı odanız size de mi kapalı, kendi kendinize bile mahrem misiniz? Ne kadarınız gerçek sizin? Ne kadarınız kendi sahtekarlığına esir? Bıktığınız olmuyor mu kendi yalanlarınızdan, hiç kendinizden sıkıldığınız olmuyor mu, kendinizi bir yerlerde terkedip de gitmek istemiyor musunuz, bütün yalanlarınızdan uzak bir yere? Şöyle rahatça bütün duygularınızı, bütün düşüncelerinizi söyleyebileceğiniz bir diyara, kendinizi bile yanınıza almadan. Ah aslında ben onu seviyordum diye ağlayacağınız kimleri saklıyorsunuz koynunuzda, yüksek sesle eleştirip de içinizden hak verdiğiniz hangi düşünceler var, kendinizi akıllı bulurken aslında gizlice kendi korkaklığınızdan utandığınızın itirafını nerelerde gizliyorsunuz? Ne kadarınız gerçek sizin? Ne kadarınız kendi sahtekarlığına esir? Bunu hiç düşündüğünüz oluyor mu yoksa bunu düşünmek bile yasak mı size? Neler var kırkıncı odada? Otuzdokuz odadan yapılmış hayatınızı, kırkıncı odanın kapısını açmamak için yalandan mı yaşıyorsunuz? Niye yapıyorsunuz bunu? Açsanıza kırkıncı odayı yağmurlu bir gecede belki... Belki de hiç açmazsınız, kapalı bir odayla yaşarsınız bütün ömrünüzü, kendinizden sıkılarak.. Ahmet Altan Yiğit (ts1112511870) 307 9 Mayıs 2008 Cuma 15:20:12 GÜZEL ŞEYLER ANLATMIŞ AHMET ALTAN. ANLAMAK GEREKLİ YAZILANI.ANLAMALI Yasmin (Yasmini) 247 9 Mayıs 2008 Cuma 15:35:44 http://img135.imageshack.us/img135/6119/istanbulkw6.jpg Yağmur var istanbulda Hava soğuk bugün yağmur var İstanbul da Yağmur yağıyor buhar olup göğe çıkan sular Yağmur olup denize kavuşuyor Bugün hasretlerin bittiği gündür Yürüyorum sahil boyunda Sahillerde kimse yok Kayalara vuran dalgalardan başka Martılar uçuşuyor belli ki açıkmışlar yemek arıyorlar. Esiyor rüzgâr içten soğuk hali ile. Bir ufacık kedi sığınmış bir kırık banka belli ki üşüyor. Yürüyorum rüzgâra aldırmadan Sahile atılmış bira şişelerini topluyor bir çocuk Kirli yüzünde mahsumüyeti ışıldıyor bir ışık gibi Evine bir ekmek götüre bilmek için Gözlerinde bir umut var belli Umut yüreklerde bir gizli bir sır Ağlamanın esrarında gözlerimden yaşlar süzülür Tutamıyorum kendimi ağlıyorum Yasmin (Yasmini) 247 9 Mayıs 2008 Cuma 15:37:00 şimdide resim ekleme özelliği açılmıyor, ilginç...! Yiğit (ts1112511870) 307 9 Mayıs 2008 Cuma 16:20:01 Yetmedi Bir deniz olduğumu düşündüm, sensiz bir pazar günü. Sevda dolu nice sandallar gezdirdim sularımda. Binlerce balıklar oynadı derinliklerimde. Martılar haykırdı, coşkuyla sevdaları. Sularım köpük köpüktü ve beyaz. Hayatımda olduğun günden beri, İçimdeki duyguları anlatıyordu yakamozlar. Yosunlarım gözlerinden çalmıştı yeşilini. Seni kumlardaki deniz yıldızına benzettim. Seyrettiğimiz mehtaplı gecelerden düşmüştü besbelli. Sular geçtikçe üzerinden yansıtırdı sevdamızı. Ya çakıl taşlarına ne demeli? Bütün gizemi, güzellikleri saklayan Ya da derin sularımda ki karanlıklar? Birden okyanus olmak istedim, Yetmedi denizler sevdamıza. Sahil kısa geldi günlerimize. Çakıl taşları azdı sevgi sözcüklerine. Ya dalgalara ne demeli? Heyecanımın dalgaları hırçın, heybetli Deniz bunları dile getirmesi. Deniz bile sevdamı anlatmaya yetmedi. Yiğit (ts1112511870) 307 9 Mayıs 2008 Cuma 19:20:12 Her gün yeniden aşık olmalıyım sana, Kaybetmeliyim kendimi bilmediğim bir yerde, Elim ayağım titremeli, Gözlerim kararmalı, Ve yeniden doğmalıyım sende... Her gün yeniden aşık olmalıyım sana, Aşkım hiç büyümemeli böylece, Hep bebek kalmalı, Hergün yeniden doğmalı! Hep en baştan var olmalı ki; Ben öldükten sonra, Seninle birlikte, Ancak yaşlanmalı Abdullah (candaş) 2062 10 Mayıs 2008 Cumartesi 11:21:26 Adı Aşktı birden ''bitti'' sesi duyuldu çınladı ortalık sevgisizlik kapladı geceyi bir aşık yere düştü kırmızılara boyandı sessizlik karalar toplandı başına sarı sayfalar örtüldü üzerine ağlayan bir bebek vardı başında adı aşktı sokak ortasında kaldı Abdullah (candaş) 2062 12 Mayıs 2008 Pazartesi 11:32:47 Aşk Dedikleri Aşk: en yalın biçimde anlatılan tek kavramdır o,adı kendisidir zaten.Onu anlatmak için sonu gelmez cümleler kurmanıza gerek yoktur.''Aşık oldum'' dediğiniz an akan sular durur,küçücük çocuk bile sizi rahatlıkla anlar.Çünkü aşkın dili tektir.Aşk cesaret ister,kocaman bir yürek ister.Nedir bu aşk denilen şey?Elle tutulmaz,gözle görülmezbir şeyse nedir bu yaşanan somut acılar,güzellikler?Aşk,hayatın bize hazırladığı en güzel sürprizdir,bu yüzdende kalpleri ne zaman ele geçireceği hiç belli değildir.Daha ne olduğunu bile anlayamadan onun hükümdarlığına giriverirsiniz.Aşkın zamanını biz ayarlayabilseydik eğer ve kime neden aşık olduğumuzu anlayabilseydik,aşkın sırrınıda çözerdik herhalde.Ama o zamanda aşkın insanı alıp götüren büyüsü tamamen kaybolurdu.Aşk hayata ve zamana karşı işlenen en büyük suç ortaklığıdır,aşk hayatın bütün tek düzeliğine,bütün sıradanlığına en soylu baş kaldırıdır.Ondan korkup kaçmak hiç kimseye yakışmaz.Ve elbette yaşanılan aşkı suçlamak,yargılamak,karala! mak da aşka yakışmaz.Bu önce haksızlık kendinize saygısızlık olur.İnsan sonuna kadar savunmalı aşkını karşılık görmesede,acı çekeceğini hissetsede,yarın terk edileceğini bilsede,ailesini karşısına alacağını bilsede taviz vermemeli aşkından.''SENİ SEVİYORUM'' diyebilmeligöğsünü gere gere.Aşk işte o zaman aşktır.Ve bunun doğrusu yanlışı yoktur,zaten aşkın kendisi doğrudur.Kime karşı duyuluyorsa bu aşk,doğru insanda işte odur.Aşkın zamanı yoktur hep hazırlıksız yakalar insanı.Evli olmanız,sevgilinizin olması,bir ayrılığın taze yaralarını kurutmaya çalışmanız,bağlılıktan korkmanız,ailenizden çekinmeniz,hatta sevilenin hapse girmesi bile onun hiçmi hiç umrunda değildir.İşte aşk bütün bunlara tek başınıza karşı gelme yürekliliğidir,belkide yeni hayata geçebilme yoludur...Aşkın ne zaman geleceği belli olmadığı gibi,ne zaman gideceğide hiç belli değildir.Fazla vakti yoktur onun,uzun süre beklemeye ve bekletilmeye tahammülüde yoktur.Bir başka göze bakmaya bir başka tene dokunmaya baş! laması okadar da zor değildir... Aşktan değil onun kaçmasından korkun ve doğruluğuna yanlışlığına bakmadan sonuna kadar savunun aşkınızı. Biliyormusunuz hayat zaten kocaman bir yalan.Bu kadar sahteliğin içinde gerçek ve doğru olan tek güzellik AŞK lütfen ona haksızlık etmeyin.Aşkına,sana aşık olana sahip çok ve onu kaybetme.''SENİ SEVİYORUM'' demek için geç kalma! Sevgiyle kal... Yasmin (Yasmini) 247 13 Mayıs 2008 Salı 04:39:47 AŞK DEDİĞİN DOKUZ DÜĞÜN II Suskusunda gizliydi tutkusu dudaklarının Ellerim yaban kalmış kokusuna teninin Ellerim tüm hoyratlığını hayatın soluğunda boğdu Ve gün gözlerinde doğdu. Ah bu yalnızlığı yaşamın bir yanıma yaslanmış Yeni masallara öykünüyor Ah sesim uykularımda uzun koşulara bileniyor. Gece bir kez daha gözlerime oturmuş Git diyorum gitmiyor. Oysa ki küçük bir kız çocuğuydu elma şekerinin hasreti . Vakitlice uyanmak gerek. Devrimler doğuracak kadınlar. Bu senede çığlık harmana kaldı. Ve söz efendisinin ellerinde tutsak kelimelerim var, Cendereden geçmiş hayli yıpranmış nazik kelimelerim var. Ey; geceleri yorgan yapıp koynuma aldığım O muhteşem gizi hayatın Düşlerimde bilesin tahtın var… Tütün sardığım günlerdi gölgesinde çocukluğumun Sana nasıl anlatmalı o masalı bilemiyorum Sana sarıydı her yer desem Sade gök mavi ve yanıyordu koskoca muş ovası Sarı sapsarı bir öğle güneşinde. Helezonları ufku saran geçitler açıyordu Kavak gölgesinde. Ben tütün sarıyordum Harman yeri efil efil Akşamları genç kızların ve dahi oğlanların Türküleri selam duruyordu dolunayda Ve haç-e resh bütün ihtişamıyla göz kırpıyordu Küçük aralıklarla yakılan ateşlerde Pekmez kaynatılıyordu. Halaya duruyordu Harman yeri bir yanım cergobez, bir yanım herkoşte Eriyordu yüreğimin yağları bir zaman sonra gelecek seni düşündükçe. Oysa ki daha çok vardı sana… işte en büyük yara; Sen hayallerimde bile henüz şekilleniyorken Ben yalınayak bile geçemiyordum düşlerinden. Sana çok vardı… Sana varmak için birçok toprak, birçok başak, birçok hayat kavrulmak gerekti. Ve ben bunu öğrenende yaş Kemal''e erdi. Polisti 945 tevellüt babam; tarladan tapandan, kağıttan kalemden, ekmekten silah silahtan ekmek düşleriyle bilinecek ve birde… O benim babam. Ben sana örgütlerken bütün haylaz çocukluğumu sen gidiyordun. Neredesin bilemediğimden bildiğim en güzel yerdeydi hediyen… Devrimler doğuracak kadınlar kalkın ayağa sokakları bu ülkenin dönüşmeli harmana. Önce aşk gelmeli bir yanıma sonra varlık kaygısı. Ama önce aşk.kucağında her bir pozisyonda mutluluk çığlığı. Dökülüvermeli eteklerinden usul usul tagore''un. Bense bu sonu gelmez şiirleri yazarak dikkatini çekerim belki çocukluğumun. Göğsümde büyüyor sancılar. Daha da bir kanıyor daha da bir kanıyor. Koşun, koşun bu gecede yalnız bir el omzuma dokunuyor. İşte o an ürpertisi aynanın, geçmişi karanlık o aynanın. Bildik dualardan sonra bilinmeyecekleri söylüyor dilim. Uzakların ritmiyle titriyor titriyor, dökülüyorum yalnızlığını bu şehrin / ıslıklarına. Dudaklarım kupkuru. Bir parça bayat ekmek var aklımda Birde göğüslerinin doyuruculuğu… İlk aşkın hevesiyle öykünüyorken Kasım kasım kasılıyorken siyah beyaz cama Penceremin altında küçük bir tıkırtı keşke; hiç olmasa ama oluyor biliyorum Keşke kafama kadar çektiğim yorganım sana açılan ayaklarımı da saklasa Sana buncasına çıplak ve savunmasız yakalanmasak Ve dahi yüreğimle ben… Çıldırıyorum giderekten.geceleri ışığı açık bırakıyorum sen iyi geceler dileyip giderken…. Biliyorum halbuki arkamı dönsem sarılacağım bir ten.bilmediğim bilip de tekrar edemediğim niyeyse - ayağım açıkta kalır- - sus Allah aşkına sus. dışarıda kar var. peki ya üşüyenler..sus dedim ya üç kişilik bir bando var odamın giriş kapısında sizde susun onlarda sussunlar. sade kar taneleri konuşsun ve hükmünü beyazın yazsın tüm aynalara. Bende yazıyorum "biz buradaydık ve mutluyduk çokça" Yeşil bir mart sabahı yağmura doğuran beni annem. Onaltısında bezden bebeği canlanıvermiş ellerinde Kadınları toprağın doğurgan sarsılmaz şefkatiyle ne yapacağım seni Fısıldıyor kulaklarıma geçmiş masallardan Mexme mirza delal bir delikanlıymış bir gece koynuma girmiş Sana can bana sen. Sonrasında çinko damlarında bir şehrin düşler ışıldarken Gözlerin geliyor, Sesin geliyor bu şehre. Şehir ayaklanıyor ıslık çalamamışlığıma inat dudaklar büzülüyor. Bir tek sigara sarıyorum son kağıdımla üzerinde arapça birkaç mısra. Aşk dediğin dokuz düğün, rahminde gül veriyor. Aşk dediğin; öyle birden gelip gitmiyor… Nihat Polat İstanbul 2002 Yiğit (ts1112511870) 307 13 Mayıs 2008 Salı 12:29:44 İnatla tutunmaya çalışsamda hayata öyle bir düşüyor ki beni her yanım kan revan içinde kalıyor. Ama inatçı oldukça hayata o da daha bir acımasız oluyor ki sormayın gitsin. Elleriniz dizleriniz kanarken hayatın açtığı yaralardan... Durup bir an düşünün neden böyle oldugunu Kimbilir belki de akıntıya karşı yüzüyorsunuzdur Yiğit (ts1112511870) 307 13 Mayıs 2008 Salı 18:26:43 Uyumaktadır insanlık, Uykuda dert, tasa yoktur nasılsa Uykuda anlaşılmaz mı Emperyalizm sarmışken bilmem kaçıncı metre kareyi Uyumaktasın ya ey insanlık denilen sorumsuz Uykuda görünmez mi sana açlık Dişlerini gösterince bilmem kaçıncı ısırmasında Uyumaktasın ya sahte düşlerle Rüyanda mı özelleştirildi yoksa? Reklam aralarında senide mi kandırıyorlar Enflasyon küçük büyüme oranı tay hızında…. Her otobüs durağında yazılar var mı? Gülümseyen umut saçmalayan bir adam Peki uyanınca sever misin Ülkende milyon dolar borçla doğan çocukları Baksana dış borç ne kadar? Şimdi sor kendine paralar nerden gelir ne zaman ödenir? Bize kimse bedava borç vermez ki Düşün Neyi satman gerekir… Telekomu mu? Sevdi şehri mi? Kıbrısı mı? Peki uyanınca sever misin Kapitalizm’i Düşünsene ortak bir Pazar Ve pazarda ülkenin malları çekirdek kabuğu kadar Ortadan çatlamış Amerika çitlemiş onları Kabukla doyar mısın… Uyumaktadır insanlık, Uykuda dert, tasa yoktur nasılsa Uykuda anlaşılmaz mı Kapitalizm sarmışken bilmem kaçıncı metre kareyi Uyumaktasın ya ey insanlık denilen sorumsuz Uykuda görünmez mi sana açlık Dişlerini gösterince bilmem kaçıncı ısırmasında Yasmin (Yasmini) 247 13 Mayıs 2008 Salı 18:56:21 Elleriniz dizleriniz kanarken hayatın açtığı yaralardan... Durup bir an düşünün neden böyle oldugunu Kimbilir belki de akıntıya karşı yüzüyorsunuzdur --- Uçurtmayı göklerde yükselten nedir bilirmisiniz rüzgar değildir onu yükseğe çıkaran, rüzgar karşısındaki direncidir.. hani hayata karşı duruşumuz gibi geldi bir an.. Yiğit (ts1112511870) 307 13 Mayıs 2008 Salı 19:01:19 NİCE YOK GECELERDE UMUT MASALLARI YAZDIK SONU MUTLULUKLA BİTEN PEKİ HANGİ GÜN, HANGİ ZAMAN ARALIĞINDA O İHTİŞAMLI MUTLULUĞU YAKALADIK YOK MASALLARIN YOK SEVDALILARIN GERÇEK KİŞİLİKLERİYLE? NEYDİ ACITAN,AĞRITAN SANCITAN... VE AĞLATAN? MUTLU OLAMAMAK MI? YOKSA YOK MASALLAR DA YOK YERE HEBA OLMAK MI Yiğit (ts1112511870) 307 13 Mayıs 2008 Salı 19:04:35 Yenilen bir orduyu sahiplenebilmek,.. Ve kendini her devirdiğinde,.. Her ihtilalinde,.. Kendini tekrar tahta çıkarabilmek,.. O muhteşem yenilgilerin muhteşem kumandanı,.. O soluk gecelerin parlayan tek yıldızı,. Yüreğim yani,.. O içimdeki menzilsiz kurşun,.. ‘’BEN UMUTLARIMI BOŞ KOVANLARA DOLDURURUM,.. ACEMİDİR ALDIĞIM NİŞANLAR,.. BEN HER AŞKDA KENDİMİ VURURUM’’ Abdullah (candaş) 2062 15 Mayıs 2008 Perşembe 01:03:51 Özletiyor Seni Bu Yağmurlar Burada yağmur yağıyor Aralıksız yağıyor günlerdir Ama sen yine de şemsiyeni Almadan gel ilk otobüsle Buğulanan camlara usulca Yüzünü çiziyorum ki yüzün Bir yağmur damlası olup Düşüyor yapraklarına gülün Güller de bozamıyor bu uzun Karanlık sessizliğini kentin Anılarını yitiriyor sokaklar Bezirganlaşıyor bulvar ışıkları Tarih de kekemeleşiyor bazan Ki o zaman aşktır tek bilici Aşksa yürümek gibi bir şey Duyabilmek kuşların gelişini Anısı bizsek eğer bu kentin Unuttuğu türküler bizsek Acıyı rehin bırakıp bir güle Anımsatmalıyız bunları bir bir Yiğit (ts1112511870) 307 15 Mayıs 2008 Perşembe 18:59:33 Sen Deniz Feneri Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun Çocukluğun yıkık kentlerde Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti. Okuma yazmayı öğrendiğin Gazetelerdeki terör sayfaları Ve Haliç tersanelerinde korsanlar Evden çıkarken vedalaşırdı babalarla evlatlar... Her sokağın başında anaların isyanı dururdu Ve günler kısa ama geceler uzun olurdu. Bir kurşun bir liraya Ve bir hayat bir kurşuna mal olur, Senin doğduğun yerlerde İnsanlar can evinden vurulurdu. Sen Deniz Feneri Sarayburnu'nun dimdik delikanlısı Yavuz zırhlısında deniz piyade eri Yetmişikiye dört çakı gibi asker Arkadaşının kaza kurşunu izini sırtında taşıyan Ve giderken bıraktığı sevdiğini döndüğünde bulamayan... Yıkar mı bizi bu sevda! Bir aşk delikanlıyı bozar mı be adam? Hadi kalk! Eski günlerde olduğu gibi Karanlığa yine ışık yak! Arka bahçedeki mahalle kavgalarında Kaşına sapan taşı geldiği günden beri Hani kanına kanımı sürdüğüm o günden beri Can dostum ve kan dostum İster kalbine gömdüğün sevdamın aşkına İster Allah'ın aşkına Kalk bir ışık yak ve bir kor düşür yüreğimize Savaşmak ne güzel bir şey uğruna Ve yeniden âşık olmak... Ve Sen Deniz Feneri Sarayburnu'nun dürüst delikanlısı Kalbine gömdüğün aşkın Gönlündeki sevdan ve aydınlık gözlerinle Senin işin karanlığa korkuturcasına bakmaktı Ve sana en yakışmayan şey ağlamaktı. Deniz Feneri Unutmadık o günleri Sevdamız yüreğimizde gizli kalır Ve mahallenin kızına âşık olmak Ayıp sayılırdı Bir kıza âşık olmak bir de parkayı çıkarmak haramdı Ve dünya dedikleri şey yalandı... Paranın geçmediği günler vardı gençliğimizde Ve namerdin yıkamadığı mertliğimiz Silah çekmek ve tesbih sallamak değildi delikanlılık Tesbihi çekmek, silahı saklamaktı Yazık... Gün geldi delikanlılık kabadayılığa yenildi Sonra üç kuruşa satılan sevdalar ve ucuz aşklar Artık senin işin değildi... Sen Deniz Feneri Sarayburnu'nun dik ve yitik delikanlısı Ne geçmişten yükselen ağıtlar anlıyor seni Ne de geleceğe satılan aşklar Sen doğarken bir ölüm şaşkınlığıyla Gökyüzüne uzanmış düşmanlık türküleri Suçüstü yakalanırken en güzel umutların Gözlerini bir ihanet anında açmışlığın Ve yakmışlığın gecenin karanlığına en derin aydınlığını Hey Deniz Feneri! Parayla satın alınamayacak aşkların sevdalısı Çektiğin çileleri özenle saklıyorsun seyir defterinde Sarayburnu'nun dimdik ve yakışıklı delikanlısı... Gidiyorsun belki Deniz Feneri Sana "kal" diyemem giderken Sevmek kadar ölmek de kader Ama giderken bile ışığın yol göstersin kayıp gemilere Gözlerin gökyüzünü aydınlığa bürüsün Ve sen ölsen bile bir gün Nâmın yürüsün Ve sen ölsen bile bir gün Nâmın yürüsün... Sayfa:1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9İlk sayfa « Geri · İleri » Son sayfa Mesaja cevap yazmak için gruba üye olmanız gerekmektedir.   Ortanokta'ya üyeyseniz fakat siteye giriş yapmamışsanız giriş yapmak için buraya tıklayınız.

• İşlemler
• • Mesaj Panosuna Geri Dön
  • Grup Ana Sayfasına Geri Dön