|
8 Nisan 2008 Salı
13:47:51
|
|
|
HAYATIMIN İLK HEYACANI İLK YÜREK ÇARPINTISI….
Bir sonbahar ayında tanıdım seni,
Hiç aklımda yokken davetsiz bir misafir gibi geldin yüreğime.
Gözlerinin rengini çalan denizin kenarında yürüdük ilk defa seninle,
O an çarptı yüreğim, o an işledin içime.
Nerden bilebilirdim ki hayatı seninle öğreneceğimi,
Acıyı mutluluğu, gözyaşını sende, tadacağımı.
Sen öğrettin bana sevgiyi denizim,
Ağlamayı, umut etmeyi,beklemeyi, hasreti sen öğrettin.
Bizim sevgimiz dağları aşardı. Bir güvercin kanadında yaşardık sevdamızı,
İmkansızlığa inat, hayata inat yaşadık,
Sözümüz vardı denizim hatırlarmısın,
Ben senden, sen benden başkasının olmayacaktık,
Hayallerimiz vardı yarınlara dair.
Ama olmadı başaramadık,
Sevgimizden daha üstün bir sevgiye feda ettik hayatımızı, hayallerimizi, sevdamızı.
Seni bir sonbaharda buldum, ilkbaharda kaybettim.
Hayallerimizdeki mutluluğu sen şimdi başkasında yaşıyorsun.
Bense sana ait olanlarla ayakta durmaya çalışıyorum.
Sen bir yol çizdin bensiz yürüyorsun.
Bense hangi yola çıksam yarıda kalıyorum.
Seni arıyorum her çıktığım yolda,
Önüme çıkan her ağaca sen diye sarılırıyorum,
Rüzgarlardan, kuşlardan haber yolluyorum,
Denizim duy beni diye seni ne çok sevdim diye,
Biliyorum unutmadın, unutmayacaksın da,
Bende unutmadım. İçimde kanayan yarasın hala.
Benim üzülmemi istemezdin biliyorum,
O yüzden sana söz veriyorum denizim,
Seni unutmayacağım, ama içimde de yaşatmayacağım,
Çünkü sen beni yüreğinde saklıyorsun,
Sende bende saklı kalacaksın.
BEN MUTLU OLMAYI BAŞARAMADIM.
SEN MUTLU OL DENİZİM………
|
|